Redactielid en ouderbegeleider/ maatschappelijk werker Ben Wagner
ging naar het congres Het kan anders!' op 1 december jl in Ede.
Een congres over geweldloos opvoeden. Dit congres, bedoeld voor
professionals in het brede gebied van zorg voor jongeren, ging in
op de kernprincipes van opvoeden zonder geweld en de noodzakelijke
wettelijke en gewenste beleidsmaatregelen om kinderen tegen alle
vormen van geweld te beschermen.
Het was een dag vol presentaties, discussies, workshops en themabijeenkomsten
met Nederlandse en buitenlandse inbreng. Mobiel was erbij. Dit keer
geen verslag van de inhoud van het congres, maar lees mee in de persoonlijke
ervaringen, bespiegelingen en gedachten van een van de toehoorders,
want zo kun je een congres ook beleven
Terugslaan
Een van de eerste sprekers, de heer Lomans, algemeen directeur van
Stichting Bureau jeugdzorg Gelderland, zette de toon. Er was
zoveel kritiek de afgelopen periode op Bureau jeugdzorg dat het nu
eens tijd werd om iets terug te zeggen (terug te slaan' werd zelfs
gebezigd en dat in een congres over GEWELDLOOS opvoeden). Ik kreeg
het angstige voorgevoel dat dit weer veel politiek zou worden en:
ja hoor.
Ontwapenend
In de middag deed ik mee aan de workshop 'ontwapenend communiceren'
en dat ging dan aan de hand van giraffenoren en wolvenoren.
De wolf (die ik overigens nog steeds een schattig dier vind en volgens
mij is hij ook heel vriendelijk, ondanks Roodkapje) staat volgens
mevrouw Mol (dat zijn die blinde diertjes en de schrik van een gazonhouder)
symbool voor, ik citeer nu uit haar lila folder: afzonderen en de
daaruit voortvloeiende oordelen, boosheid, frustratie en verdriet'.
De giraf staat voor verbinden. Ik laat ze met elkaar praten.
Ik word me er bewust van of ik met giraffenoren of met wolvenoren
luister.
Ik leer ook de giraf en de wolf in de ander te herkennen en ga daarmee
in gesprek. Ontwapenend communiceren; je zou er bijna moordneigingen
van krijgen.
Niet-gevoerde discussie
Geweld in de opvoeding mag niet. Helemaal mee eens. Maar moet dit
dan ook in het wetboek van strafrecht geregeld worden? Misschien
wel of misschien niet. De teneur van het congres was ondubbelzinnig: JA'.
Verschillende instanties zien het liever anders geregeld (zoals de
Raad voor de Kinderbescherming) en menen dat het familierecht voldoende
mogelijkheden biedt om in die gezinnen waarin geweld voorkomt, in
te grijpen. Wanneer er een gevangenisstraf in het vooruitzicht wordt
gesteld, zal dat zeker mensen afschikken. Maar het geweld zal dan
ook meer ondergronds gaan. Een discussie betreffende deze standpunten
werd er niet gevoerd.
Gemiste kans
Het woord opvoedingsondersteuning werd vaak genoemd, dat moest beter
en meer, dus meer geld. Maar hoe ziet die opvoedingsondersteuning
er nu eigenlijk uit, welke ideeën bestaan erover en als er iemand
van de aanwezigen al mee bezig is wat doen ze dan precies, wat is
zijn of haar kwaliteit, zijn er vernieuwingen en experimenten te
verwachten? Hoe kunnen ouderbegeleiders de gezinnen, waarin geweld
veelvuldig voorkomt, bij het hulpverleningsproces betrekken en in
beweging krijgen het eens anders te doen. Daarover kan een hele ochtend
wel gesproken worden maar wij zijn hulpverleners en geen politici.
Een gemiste kans.
