Ook gehandicapte kinderen met ernstige psychische of gedragsproblemen
moeten de kans krijgen in een pleeggezin op te groeien, als zij niet
thuis kunnen wonen.
Vanuit die gedachte startte de William Schrikker
Stichting (Inmiddels William Schrikker Pleegzorg, red.) in 1988 het
PIP (Project Intensieve Pleegzorg) als project. PIP werd 15 jaar
in 2003. We kijken terug in de tijd en geven het voorbeeld van Yordi.
Het uitgangspunt was:
Door pleegouders frequente en gespecialiseerde opvoedingsondersteuning
te bieden, kan de plaatsing en opvoeding van deze moeilijke' kinderen
in een pleeggezin mogelijk gemaakt worden. Het PIP-team is multidisciplinair
en bestaat uit een orthopedagoge/teamleider, een psychiater/psychotherapeut,
een PIP-gezinsbegeleider en een notulist. In het eerste jaar worden
enkele gezinnen begeleid door een PIP-werker.
1990 PIP blijft
Het was de bedoeling dat het project twee jaar zou duren. In 1990
wordt het project voor het eerst verlengd en na nog een jaar verlenging
wordt het in 1993 succesvol afgesloten. Onder de naam Projectmatige
Intensieve Pleegzorg gaat het team verder. Er wordt gekeken naar
de resultaten tot dan toe en aan de hand van die evaluatie scherpt
het PIP-team de methodiek aan.
1995 PIP consulteert
In januari 1995 wordt gestart met het PIP-consultatieteam, samengesteld
uit het volledige PIP-team. Andere pleegzorgbegeleiders met ingewikkelde
zaken kunnen nu periodiek consultatie en advies vragen hoe pleegouders
te begeleiden.
1998 PIP werkt
Naar aanleiding van het 10-jarig bestaan wordt onderzoek verricht
naar de effectiviteit van PIP.
Conclusies: 82,5% van de ondervraagde pleegouders geeft aan dat
PIP-begeleiding een steun is geweest in de opvoeding. Het slagingspercentage
van de plaatsingen blijkt 81,8%! De capaciteit van PIP is te klein.
Er komt echter nog geen uitbreiding. Dat gebeurt pas in januari 2000.
Dan wordt ook de overlegstructuur binnen PIP aangepast.
2001 PIP heeft geld nodig
De vraag naar intensieve pleegzorg blijkt veel groter dan de capaciteit
en opnieuw wordt het ministerie om uitbreiding gevraagd. Deze aanvraag
wordt afgewezen. Gelukkig lukt het een jaar later wel om extra subsidie
te krijgen voor uitbreiding met 22 plaatsen!
2003 PIP is jarig
Het aantal PIP-teamleden en begeleidingen is de afgelopen 15 jaar
spectaculair toegenomen. Daardoor kan PIP in steeds meer regio's
aangeboden worden. Reden dus voor een klein feestje, ook omdat dankzij
deze werkwijze een groot aantal plaatsingen van zeer moeilijke kinderen
geslaagd is.
Dit artikel is een bewerking van diverse artikelen die William
Schrikker Pleegzorg ons ter beschikking stelde.
Yordi
Jaren geleden werd Yordi (nu 17 jaar) geplaatst bij Jan en
Marije, als crisisplaatsing met frequente begeleiding.
Na de crisisperiode is de begeleiding naar de William Schrikker
Stichting gegaan, omdat Yordi op MLK-niveau functioneert. De
plaatsing liep moeilijk, omdat moeder het er niet mee eens
was en Yordi opstookte. Die kwam in gewetensnood en kreeg een
loyaliteitsconflict. Toen is PIP ingeschakeld. De begeleidster
kwam vaak langs. Men begon met alle partijen regelmatig rond één
tafel te krijgen. De ene keer bij de pleegouders, de andere
keer bij moeder. In die gesprekken werden alle plannen en stappen
rond Yordi besproken. Pleegmoeder en moeder voelden dat de
zorg meer gezamenlijk werd, hun contact verbeterde. Yordi zat
minder klem tussen moeder en het pleeggezin. Hoewel de werkers
wisselden, blijven ouder en pleegouders samen in hun zorg voor
Yordi: een soort pact.
Yordi kan dankzij deze ontwikkelingen regelmatig contact hebben
met zijn ouders. Hij heeft een realistisch beeld van moeder
in plaats van haar op een troon te zetten. Pleegmoeder gelooft
dat dit zonder de intensieve begeleiding niet gelukt zou zijn.
Yordi werd destijds omschreven als een kind dat zich niet zou
hechten. Dat was in het begin moeilijk: hij papegaaide en deed
anderen na in sociaal contact. Nu is dat anders: Yordi had
voor moederdag een cadeautje uitgezocht en er over doorgedacht.
Pleegmoeder houdt niet van nutteloze' cadeautjes. Dus kocht
hij voor haar een klokje ter vervanging van de wekker, waarmee
ze niet kon omgaan. Hij heeft haar daar om 01.00 uur 's nachts
mee verblijd (Het is al moederdag). Toen ze hem zoende en
zei dat ze van hem hield, antwoordde hij: Ik ook van jou.
Hij wil graag in de buurt blijven wonen, straks, want dan
kan jij me begeleiden. |
