Frits Koetsier deelt met ons zijn ervaringen als beginnend pleegvader.
Hij vertelt over zijn eigen observaties en de dingen die hem opvallen
bij zijn eerste stappen in pleegzorgland. Lees mee over zijn schouder
en denk nog eens aan toen het voor u allemaal begon. Kunt u zich het
nog herinneren?
De afgelopen zes maanden vlogen om. Problemen? Weinig. Plezier?
Veel. En... onze 15-jarige pleegzoon Louis Mario groeit ondertussen
als kool. Het lijkt soms wel of hij per week vijf centimeter omhoog
schiet. Hij wordt ook een echte gentleman. Zijn latin looks blijven
bij de meisjes op zijn scholengemeenschap niet onopgemerkt. Leuk
om als onderdeel van het pleegvaderschap af en toe een smoorverliefd
en stamelend klasgenootje van hem aan de telefoon te krijgen. Een
lichtelijke glimlach kan Frits dan niet geheel onderdrukken. Tja,
dat soort kleine details hoor je niet tijdens een voorlichtingsavond
over de pleegzorg. Iets anders. Een grote happening vond vorige maand
plaats voor ons gezin. In 't Span in Bussum werden de opnamen voor
het televisieprogramma Kinderen voor Kinderen gemaakt. Uitzending
nummer 24 al weer. En wij waren daarbij. Hoe dat kwam? Guido, een
jonger vriendje van Louis met een gouden keeltje trad die avond op
met een solonummer. We kregen via Guido maar liefst zes toegangskaarten.
Mijn nichtje uit Zwolle, een enorme Kinderen voor Kinderen-fan, werd
als eerste verrast met een uitnodiging. Daarna volgden nog twee klasgenootjes
van Louis. Met zijn zessen reden wij naar Bussum en genoten daar
van een lange voorstelling. Eerst werd het publiek opgewarmd door
Gaby, de klapman. Hij maakte grapjes, liet ons applaudisseren en
vulde de decorwisselingen op met koddige verhalen.
De voorstelling van Kinderen voor Kinderen was fantastisch. Wat
een pakkende melodieën, wat een treffende teksten, wat een perfect
ingestudeerde pasjes. Het enthousiasme sloeg over op iedereen in
de zaal. En alle toeschouwers werden zelf weer een beetje kind. Ook
de 15-jarige Louis. Een onvergetelijke gebeurtenis. Zonder onze pleegzoon
hadden we die avond nooit mee kunnen maken. Bedankt Louis!
