Hoi, ik ben Alex en ik ben bijna zeven jaar. Toen mijn pleegmoeder
hoorde dat ik nog nooit in een trein had gezeten, vond ze dat we daar
maar snel iets aan moesten doen. Alle pleegkinderen die een tijdje
bij haar wonen, mogen een keertje met de trein mee. Behalve baby's,
die snappen daar toch niks van. In een auto zat ik al zo vaak. Bijna
altijd werd ik dan misselijk. Ik was best wel zenuwachtig voor de
treinreis, maar het was erg leuk. In de trein mocht ik zelf mijn kaartje
knippen. Het gaatje had de vorm van een locomotiefje. De conducteur
vroeg of ik met mijn oma op stap was. Ik knikte en kreeg een rood
hoofd. Mijn pleegmoeder gaf me een knipoog. Stom hoor. Grote mensen
willen alles weten. We gingen overal kijken. Ik kon al een beetje
lezen waar de treinen naar toe gingen. Als ik later groot ben, word
ik machinist. Dan ben ik de baas van de trein en dan mag mijn pleegmoeder
voor niks mee. Dat is 'vet cool' en veel leuker dan kaartjes knippen.
Hoef ik nooit meer met de auto, daar word ik toch maar misselijk van.
