artikel uit Mobiel 4, augustus/september 2003

Stelling: Beginnende pleegouders moeten altijd starten met een crisisplaatsing

De rubriek waarbij uw mening telt. In ieder nummer een nieuwe stelling waar reacties op binnengekomen zijn. Uw bijdrage wordt zeer op prijs gesteld. Lees wat uw collega-pleegouders en andere partners in de pleegzorg van de stelling vinden. Wilt u ook uw mening geven: de nieuwe stelling staat onderaan deze pagina.

Laten we eerlijk zijn: er valt veel te lezen over pleegzorg en de STAP-cursus vormt een prima voorbereiding op het pleegouderschap, maar het is en blijft toch theorie! In de praktijk kan hetgeen je je had voorgesteld toch heel wat anders verlopen. Starten met een crisis/kortverblijfplaatsing (onder intensieve begeleiding!) betekent in feite praktijkstage in de pleegzorg. Het kan je helpen je visie op pleegzorg te verduidelijken, je verwachtingen bij te stellen, je zwakke plekken te ontdekken en wellicht je toekomstige aanbod aan te passen. En dat komt zowel het (de) toekomstige pleegkind(eren), als je eigen gezin ten goede!

Marianne, moeder van 3 kinderen en pleegmoeder crisis/kortverblijfopvang

In ieder geval kun je dan pas echt ervaren wat een impact een ‘vreemde’ in je huis betekent. Dus ik vind het eigenlijk een prima stelling. Je voorkomt dan denk ik meer mislukte langdurige plaatsingen en pleegouders krijgen de kans om er zachtjes aan in te groeien.

Clazina

Ik ben het hier absoluut niet mee eens. Ik ben zelf werkzaam in een crisisopvang voor jongeren en heb onlangs, in het kader van mijn studie, pleegouders geïnterviewd. Crisisopvang lijkt makkelijk en kort, maar in de praktijk krijg je te maken met jongeren die op dat moment zeer sterk uit balans zijn. Hun gedrag kan juist heel afwijkend van het normale gedrag zijn doordat ze zich in crisis bevinden. Het lijkt me lastig om die taak gelijk aan beginnende pleegouders te geven. Ik ben bang dat elke eerste plaatsing moeilijk zal zijn. Pleegouderschap is nu eenmaal een hele kluif. Maar crisisplaatsing, nee, tenzij het iets is waar je voor kiest!

Inge

Ik ben het niet eens met de stelling dat beginnende pleegouders zouden moeten beginnen met crisisopvang. Dit kunnen namelijk zulke complexe situaties zijn dat pleegouders er weer direct mee ophouden. Ook is de crisispleegzorg vaak erg abrupt met betrekking tot start en einde. Ik vind zelfs crisisopvang meer iets voor ervaren ouders. Wij zijn zelf begonnen met weekendopvang en dat was een prima leerschool voor onze volgende periode in langdurige opvang. Het weekend is te overzien en je kunt eraan wennen ‘kinderen met hun gewoontes over de vloer te hebben’.

Anne-Marie, pleegmoeder van 3 kinderen

Ik ben sinds kort pleegmoeder, maar ik zou er niet aan moeten denken dat ik ineens een crisisplaatsing krijg. Ik vind het op zich al heel wat om zomaar een kind van een ander onder je hoede te nemen. Het is al een hele zorg, die ik overigens met heel veel liefde geef, naast de zorg voor mijn eigen kinderen.

Elley

De stelling gaat er vanuit dat crisispleegzorg een eenvoudige vorm van pleegzorg is en met die veronderstelling ben ik het niet eens. Ik denk dat aan crisispleegouders ook andere eisen gesteld worden dan aan pleegouders die hun pleegkind langdurig verzorgen. Met de stelling ben ik het dan ook niet eens, maar het is wel de moeite waard om de discussie aan te zwengelen. Dat kan een goede voorbereiding zijn voor pleegouders, zowel voor crisispleegouders als voor degenen die voor een langdurige vorm kiezen.

Rijk, pleegvader

Beginnende pleegouders hebben voor zichzelf een lijn uitgezet in welke vorm ze kunnen voldoen aan opvang. Dit kan door toedoen van de Topcursus eventueel een andere vorm krijgen. Iemand die dan nog kiest voor een andere vorm dan crisis, doet dit dan ook bewust en gemotiveerd. Crisisopvang houdt niet in dat je op zo’n manier leert omgaan met pleegkinderen en pleegzorg. Het is vaak een moeilijkere start. Denk aan plaatsing binnen enkele uren, onzekerheid, hoe lang blijft het kind, past het binnen ons gezin en noem maar op. Even snel als het komt, kan het ook weer herplaatst worden. Je leeft in zo’n onzekere situatie. Lang niet iedereen kan dit aan. De keuze voor crisisopvang is dan ook een hele individuele beslissing en absoluut geen stelling dat beginnende pleegouders hiermee zouden moeten beginnen.

Marijke, crisisopvangmoeder

Ik ben het niet eens met de stelling, want het lijkt mij beter als beginnende ouders wat meer tijd hebben om zich op de nieuwe situatie voor te bereiden...

Gerdi

Voor de volgende keer willen we graag van u weten wat u vindt van de volgende stelling:

‘De ouders van een pleegkind moeten op een voetstuk geplaatst worden om de plaatsing kans van slagen te geven’.

Uw reactie (maximaal 100 woorden) is tot 22 september 2026 welkom bij de redactie: schrijf naar Redactie Mobiel, Postbus 8711, 4820 BA Breda of mail: of ga naar onze website www.mobiel-pleegzorg.nl, daar kunt u rechtstreeks online uw reactie geven. Gemakkelijker kan niet!