We zijn dol op dierentuinen. In het bijzonder op ‘onze’
dierentuin: het Noorder Dierenpark in Emmen. Al sinds jaren hebben
we een gezinsabonnement en gaan we er zomer en winter regelmatig naar
toe. Bij de komst van een nieuw pleegkindje regelen we dan al snel
de aanpassing van ons abonnement. De komst van een pleegkind vieren
we dus bijna altijd in de dierentuin. We sjouwen met buggy’s,
rugzakken met luiers en flesjes en het benodigde proviand.
We vertrekken vroeg, zodat we bij de opening van de dierentuin als
één van de eersten naar binnen gaan. Tegen de tijd dat
het drukker wordt, zo rond een uur of twee ’s middags zijn we
weer vertrokken. Verschillende van onze pleegkinderen hadden nog nooit
een koe of konijn, laat staan een olifant of een giraffe gezien. Andere
pleegkinderen werden, al slapende in hun kinderwagen, vorstelijk rondgereden
en bemerkten behalve de oerwoud- of junglekreten niets van het ritueel.
Als later blijkt dat ze een voorliefde voor dierentuinen hebben ontwikkeld,
kijken we elkaar aan en zeggen: "Zie je wel? Wat je met de paplepel
binnenkrijgt…"
