artikel uit Mobiel 3, juni/juli 2003

De Stelling:

Grote pleeggezinnen zijn niet meer van deze tijd

De rubriek waarbij uw mening telt. In ieder nummer een nieuwe stelling waar reacties op binnengekomen zijn. Uw bijdrage wordt zeer op prijs gesteld. Lees wat uw collega-pleegouders en andere partners in de pleegzorg van de stelling vinden. Wilt u ook uw mening geven: de nieuwe stelling staat op de deze pagina.

Vanaf 1988 hebben we een groeiend aantal pleegkinderen. Het laatste jaar hebben we zes pleegkinderen in huis. Onze vier eigen kinderen en de pleegkinderen kunnen het prima met elkaar vinden en hebben veel aan elkaar. Een kinderarts zei eens tegen ons: "Vanaf zes kinderen loopt het in een gezin vaak soepeler dan je verwacht. De kinderen voeden elkaar op." Eerst twijfelden we, nu kunnen we het beamen. Je moet wel bewust kiezen voor je gezin. Met een ouder fulltime thuis en met ouderschapsverlof kunnen we de kinderen veel aandacht geven. Vandaag wordt ons zevende pleegkind gebracht. Een lief klein mannetje van twee jaar.

Niek, vader van elf kinderen, waarvan zeven pleegkinderen.

Ik heb grote bewondering voor de grote gezinnen met pleegkinderen die ècht een gezin vormen. Mijn ervaring is dat hoe meer kinderen, met hun eigen-aardigheden en problemen, je in je gezin opneemt, des te moeilijker het is om een echt gezin te blijven. In een gezin is er volgens mij sprake van een wisselwerking en dat is bij deze kinderen vaak heel ingewikkeld. Wij hebben al 22 jaar, langdurig, kinderen van een ander in huis (gehad) en ik moet constateren dat een groot pleeggezin een droom zal blijven. Dit heeft me wel moeite gekost, maar ik kan nu zeggen dat ik tevreden ben met het feit dat we diverse kinderen een veilig thuis hebben gegeven. Ook ben ik blij dat we met al de uitwonende pleegkinderen een goed contact hebben. Gelukkig zijn er in deze tijd nog grote pleeggezinnen, maar of het altijd even verantwoord is, betwijfel ik wel.

Sonja, pleegmoeder

Ik kan geen reden bedenken waarom deze stelling zou kloppen. Na tien jaar pleegzorg zijn wij inmiddels uitgegroeid tot vier pleegkinderen (crisis). Als er een weggaat, komt er weer een voor terug die onder de jongst aanwezige valt. De VvP heeft wel even moeten wennen aan het idee dat wij meer dan drie pleegkinderen willen. Maar ik denk dat ze nu wel hebben gezien dat we verantwoord bezig zijn. We denken er zelfs over om er nog een crisisplaatsing bij te doen. Gezellig toch? En druk? Het is maar hoe je het bekijkt. De kinderen hebben altijd iemand om mee te spelen (of ruzie mee te maken). Misschien is het wel een uit de hand gelopen hobby of ben ik misschien toch een beetje gek? We willen gewoon veel kinderen een fijn plekje, een rustmoment geven.

Corina, moeder van zes kinderen, waarvan vier pleegkinderen

 

nieuwe stelling: Beginnende pleegouders moeten altijd starten met een crisisplaatsing

(reacties - maximaal 100 woorden - welkom tot 24 juli)