Pleegzorg weet niet goed om te gaan met grootouders die pleegouders
zijn. Ik vind dat respect, dank en waardering voor grootouders die
voor hun kleinkind(eren) zorgen op zijn plaats zijn. Grootouders zorgen
vaak langdurig voor hun kleinkind(eren) en kennen de achtergronden
als geen ander. Het verschil met bestandspleegouders is niet alleen
een andere betrokkenheid van grootouders, maar ook de manier waarop
grootouders met hun pleegouderschap omgaan. Wij zijn niet geïnteresseerd
in algemene theorieën over opvoeding. We hebben meer aan adviezen
voor specifieke problemen van ons kleinkind. We merken dat pleegzorgwerkers
schroom hebben bij de dubbelrol pleegouder/grootouder. Zij kunnen
veronderstellen dat grootouders tekort zijn geschoten in de opvoeding
van hun eigen kind! Praat daar vooral met elkaar over!
Waarmee zouden wij als grootouders geholpen zijn in onze rol als
pleegouder?
- - mogelijkheden voor onderling contact organiseren
- - thema-avonden ter ondersteuning aanbieden
- -betere bereikbaarheid tijdens niet-kantooruren
- - betere informatievoorziening aan grootouders over rechten en
plichten van alle partners in de pleegzorg en beter geschoold personeel
op specifieke terreinen (verslaving, psychiatrische problemen)
- - vakanties voor grootouders en kleinkinderen organiseren.
Wat mij betreft is het woord nu aan pleegzorg.
