Een pleegmoeder vertelt over de mooie ogen van haar pleegzoon en
over de strijd die ze leverde om goed voor hem te kunnen blijven zorgen.
Zodat zijn ogen op de toekomst gericht kunnen blijven, want dat is
haar alles waard.
Vanuit de rechtbank komt de éénjarige Hakim tijdelijk
bij ons wonen. We zijn meteen verliefd op zijn mooie donkere ogen.
Tijdens een bezoek vertellen zijn ouders in het Arabisch dat ze het
niet eens zijn met deze situatie. Helaas verstaan we ze niet. Hakim
vindt het geen probleem. Hij laat toch niemand toe in zijn wereld.
Hij wil niets ondernemen, hij heeft geen emotie. Zijn ouders wel.
Zij zijn boos, heel boos. Zij willen zelf voor Hakim zorgen en voelen
zich machteloos. Niemand begrijpt hen.
Voor tolk geen geld
De gezinsvoogd is een vrouw. Zij kan het communicatie- en cultuurprobleem
niet overbruggen. Voor een tolk is geen geld. De VVP vindt het gedrag
van Hakim erg zorgelijk. Zo modderen we maar door. Na een paar jaar
begint Hakim al een heel klein beetje van ons te houden. Hij leert
genieten van de dag. Wij zijn nog steeds verliefd op zijn mooie donkere
ogen. Zijn ouders zijn nog steeds boos. Bozer dan boos. Zij begrijpen
het niet. Zij verstaan het niet en willen zelf voor Hakim zorgen.
Wie helpt ons omgaan met boze ouders? De gezinsvoogd heeft geen tijd,
de VVP spreekt geen Arabisch en wie betaalt de tolk? Ineens barst
de bom. Bij ons voor de deur. Heel de buurt kan meegenieten. De rotte
vis voelt zich nog een koning bij alles wat er over ons heen komt.
Hakim is de dupe en woont à la minute weer bij zijn ouders.
Hoe voelt Hakim zich? Hij spreekt Nederlands, zijn ouders alleen Arabisch.
Zijn ouders vinden het geweldig en houden hun eigen cultuur hoog.
De bom is ook gebarsten bij de jeugdhulpverlening. De VVP helpt ons
communiceren met het recht. Het recht wikt en weegt over Hakim. De
gezinsvoogd kan maar moeizaam erkennen dat voor Hakim de verkeerde
beslissing is genomen. Als ook het hoger recht gesproken heeft, helpt
de nieuwe gezinsvoogd Hakim eindelijk. Hij komt weer bij ons wonen.
En Hakim: hij spreekt niet meer met zijn mooie donkere ogen. Hij besluit
dat houden van alleen maar problemen oplevert. Gelukkig mogen wij
van Hakim wel kijken naar zijn mooie donkere zeer angstige ogen. Zijn
ouders begrijpen het niet. Zij doen het toch goed.
Speltherapie
Eindelijk mag Hakim vertellen dat hij zich zeer onveilig voelt. Hij
durft niet te houden van iemand. Dat is het uitgangspunt om Hakim
en zijn ouders te helpen. Speltherapie voor Hakim, begeleide bezoeken
voor Hakim en zijn ouders, intensieve begeleiding voor ouders en pleegouders
om het vertrouwen in elkaar te vergroten. Reeds drie jaar lang ontvangen
wij die goede zorg. Hakim heeft nog steeds van die mooie donkere en
iets minder angstige ogen. Hij spreekt geen Arabisch. Zijn ouders
hebben Nederlandse les gevolgd maar daar leerden ze niet dat Hakim
anders is. De gezinsvoogd is een echte manager. De VVP kijkt nog steeds
zorgelijk naar het gedrag van Hakim. Wij zijn blij met therapeuten
die Hakim helpen omgaan met zijn angsten. Wij kunnen beter communiceren
met zijn ouders. Wij hopen dat de mooie donkere ogen van Hakim mogen
schitteren in de toekomst! l
