In Mobiel nummer 2 deden we een oproep om te reageren op bovenstaande
stelling. Dat hebben we geweten. Want het prikkelde blijkbaar tot
reacties. Lees wat uw collega pleegouders ervan vinden. Wilt u zelf
ook reageren? De nieuwe stelling staat op de volgende pagina. Deel
uw mening met anderen!
Netwerkpleegzorg is volgens mij veel beter dan reguliere pleegzorg
omdat de pleegkinderen zich beter kunnen thuisvoelen als de normen
en waarden uit het gezin van herkomst op een gelijkwaardige manier
vertaald worden in een pleeggezin. Ook de identificatie van de pleegkinderen
heeft meer kans van slagen bij pleegouders uit hetzelfde milieu. De
natuurlijke ouders kunnen een pleeggezin beter accepteren mits zij
akkoord gaan met de netwerkplaatsing. De pleegouders kunnen de pleegkinderen
goed uitleggen wat er aan de hand is omdat zij goed op de hoogte zijn
van de voorgeschiedenis en situatie van het gezin van herkomst.
Ans, moeder van vier kinderen,
waarvan twee pleegkinderen
Iemand die de verantwoording op zich neemt voor een kind in het kader
van de netwerkpleegzorg heeft daar van te voren al over nagedacht.
Het kind kent degene(n) naar wie het toe gaat en andersom. Er is zicht
op de achtergrond van alle betrokkenen. Bij reguliere pleegzorg blijft
er na terugplaatsingen een ‘zwart gat’ in de jeugdherinneringen
achter. Ik zou voor mijn eigen kinderen gelukkiger zijn met een netwerkplaatsing
dan met een plaatsing bij onbekenden.
Jolanda, moeder van vier kinderen,
waaronder een pleegkind
Over de stelling heb ik mijn bedenkingen. Het kan zijn dat het beter
is voor een kind dat hij helemaal uit zijn familie geplaatst wordt
omdat een groot deel van de familie problemen heeft of dat er teveel
afgunst is binnen de familie. Maar ik denk bijvoorbeeld aan kinderen
uit bijzondere groepen met een heel eigen cultuur zoals moslims, kermismensen
of turkse kinderen. Die kinderen zouden beter binnen hun familie of
cultuur kunnen blijven omdat ze anders na afloop van de plaatsing
het risico lopen zozeer van hun eigen cultuur vervreemd te zijn dat
ze zich nergens meer thuis voelen. Ze horen niet bij hun eigen cultuur
maar ook niet helemaal bij de westerse cultuur.
Kitty, moeder van drie kinderen,
waarvan een pleegkind
Ik ben het niet eens met deze stelling. Ik denk dat het in principe
altijd het beste is voor een kind om zo dicht mogelijk bij de eigen
situatie geplaatst te worden. Hij/zij krijgt al andere opvoeders/verzorgers
en bij reguliere pleegzorg zou het dan ook nog te maken krijgen met
andere leefomgeving, andere ‘ooms en tantes’ en andere
‘familie’. Hou het zo dicht mogelijk bij het normale,
daar is het kind het meest bij gebaat.
Martin, vader in een gezinshuis
Ik ben het eens met deze stelling. Ik denk dat het vooral voor de
moeder en vader die het kind tijdelijk of vast in een ander gezin
moeten plaatsen veel lastiger is als dit dicht bij is. Als het bij
familie is, ga je er ook gewoon op bezoek. Het moet dus wel een raar
idee zijn dan je kind daar te zien opgroeien. Als het wat uit de buurt
wordt geplaatst in een nieuwe omgeving is dit wat rustiger. Het kind
wordt dan niet heen en weer geslingerd en is minder snel verward.
Iris, 17 jaar en ‘eigen’ kind van pleegouders
Jammer dat de stelling niet is omgedraaid. Wie zegt dat ‘Netwerkpleegzorg
niet beter is dan reguliere pleegzorg’ heeft een negatieve benadering
van netwerkpleegzorg. Op deze wijze voelt een grote groep pleegouders
zich tekort gedaan. Naar mijn idee is de stelling voor meerdere uitleg
vatbaar.
Rijk, bestandspleegvader
Ik zou de stelling willen aanpassen tot "Netwerkpleegzorg is
niet per definitie beter dan reguliere pleegzorg". De screening
van pleegouders is dermate goed, dat gegarandeerd kan worden dat het
kind een goede opvang geboden wordt. Bestandspleegouders zijn objectief
ten aanzien van de gezinssituatie van de ouders en het pleegkind.
Netwerkpleegzorg kan een extra dimensie bieden omdat het vertrouwd
is voor een kind om in het eigen netwerk te kunnen blijven. Dan echter
bij netwerkpleegouders, die voldoen aan de eisen die de pleegzorg
stelt aan alle pleegouders, die niet gebonden zijn aan loyaliteit
aan de geboorteouders.
Jacqueline, pleegmoeder van een pleegzoon
Joepie, ik mag appels met peren vergelijken. Maar kan ik dat wel?
Kan ik netwerkpleegzorg met de reguliere pleegzorg vergelijken? Hoe
meet je wat beter is of wat slechter is en zeker in de pleegzorg?
Is het pleegkind dat met justitie in aanraking komt vanwege vandalisme
een voorbeeld van een slecht resultaat of is het pleegkind dat na
verloop van jaren zelf pleegkinderen in huis neemt een voorbeeld van
een goed resultaat? Ze kunnen allebei zowel in de netwerkpleegzorg
als in de reguliere pleegzorg voorkomen.
Om duidelijk te kunnen meten wat resultaat is, moet van alle partijen
duidelijk zijn wat zij onder resultaat verstaan en zolang dat niet
duidelijk is zal het vergelijken van netwerkpleegzorg en reguliere
pleegzorg hetzelfde zijn als het vergelijken van appels met peren.
Arno, zelf ooit pleegkind, nu vader en pleegvader
Netwerkpleegzorg valt te verkiezen boven reguliere pleegzorg. Bij
netwerkpleegzorg is immers altijd iets bekend of vertrouwd. Of de
school, of de familie, of de vrienden blijven. Het lijkt me wenselijk
en veilig voor een kind als niet alle zekerheden wegvallen. Valkuil
kan zijn de relatie met de eigen ouders tot de pleegzorgbiedende personen.
Er zullen heldere afspraken gemaakt moeten worden, overigens net als
in de reguliere pleegzorg.
Anne, moeder van vier kinderen,
waaronder twee pleegkinderen
