Met dochter Lilian ging het niet goed. Haar ouders Tom en Anja lieten
daarom vaak hun kleinkind Paul bij hen logeren. Inmiddels zijn de
logeerpartijen uitgegroeid tot een netwerkpleegzorgplaatsing. En zusje
Rosa, een kind met Downsyndroom, woont er nu ook. Mobiel sprak met
Tom en Anja over de opvang van hun kleinkinderen in hun gezin: netwerkpleegzorg
in de praktijk
Paul is tien en Rosa vijf jaar. Paul woont nu bijna vier jaar bij
zijn grootouders Tom en Anja. Zij hebben met hulp van de Raad voor
de Kinderbescherming hun kleinzoon Paul in huis kunnen nemen. Na grote
problemen in het gezin van hun dochter Lilian (zie kader) kwam Paul
terecht in een kindertehuis. Paul was door alle gebeurtenissen een
zeer angstige jongen geworden. Hij durfde nog steeds niet alleen in
het donker te zijn en niet te gaan slapen. Voor opa en oma was het
vaak heel moeilijk om het gedrag van Paul te sturen. Inmiddels zit
Paul op een basisschool bij hen in de buurt. Paul krijgt nu nog speltherapie
om alle dingen die gebeurd zijn in zijn leven een plaatsje te geven.
Voor Tom en Anja was het te zwaar en zij waren te klein behuisd om
direct voor beide kinderen te gaan zorgen. Daarom is Rosa eerst naar
een crisisopvanggezin gegaan. Rosa had het heel goed in het crisisopvanggezin
en er was een driewekelijkse omgangsregeling met opa en oma. Toen
Tom en Anja samen met Paul hun leven op orde hadden, kwam Rosa bij
hen wonen. Nu gaat zij om de zes weken logeren bij haar vorige pleeggezin.
De band onderling is zo goed dat iedereen hoopt dat het zo blijft.
Officieel
Dat ze nu officieel pleegouder zijn, vinden Tom en Anja fijn. Ze
hebben geen behoefte aan het volgen van een STAP-cursus. De steun
en begeleiding van de maatschappelijk werker van de voorziening voor
pleegzorg is echter heel welkom. Ook Paul heeft een goed contact met
hun begeleider.
In het begin was het vreemd om financieel gesteund te worden in hun
zorg voor Paul en Rosa, want het zijn gewoon hun kleinkinderen. Bovendien
hadden ze al een half jaar voor Paul gezorgd voordat er sprake was
van een geldelijke compensatie. Maar nu zijn ze er blij mee, want
Anja heeft door een verhuizing en door de intensieve verzorging die
Paul en Rosa vragen, haar baan opgezegd.
Verslaafd
Tom en Anja zijn namelijk verhuisd van hun kleine flat naar een ruimer
plekje. Zo is er meer bewegingsvrijheid voor de kinderen en is de
kans dat de kinderen hun moeder op straat tegenkomen niet meer aanwezig.
Lilian kan de drugs niet loslaten. Tom en Anja willen dolgraag Paul
en Rosa een liefdevol leven geven. Het liefst zien Tom en Anja dat
Lilian afkickt en bij hen in de buurt komt wonen en werken, zodat
Paul en Rosa hun moeder in betere omstandigheden kunnen zien.
Opa en oma kwijt
Het is heel moeilijk om in een dubbelrol te zitten, want Tom en Anja
hebben hun eigen dochter weg moeten sturen om te kunnen kiezen voor
hun kleinkinderen. Daarnaast zijn de kinderen hun opa en oma kwijt.
Toen het logeren langer duurde, merkte Paul wel dat ‘logeren’
anders was dan ‘wonen’ bij oma en opa. Na een tijd gaf
hij te kennen dat oma anders geworden was. Tom vindt het echt een
gemis dat hij geen opa meer kan zijn voor Paul en Rosa.
Vrienden verloren
Daarnaast realiseerden Tom en Anja zich terdege dat alle veranderingen
in hun leven gevolgen zouden hebben, maar ze wisten niet dat het zo
ingrijpend zou zijn. Ze vonden het wel vervelend dat niet al hun kennissen
begrip hadden voor hun veranderde situatie en dat de plannen die ze
samen hadden niet door kunnen gaan.
Ze zijn blij dat ze het fysiek goed kunnen opbrengen. Tom en Anja
zijn vrij jonge grootouders. Toch houden ze er rekening mee dat ze
op latere leeftijd niet meer optimaal voor Rosa kunnen zorgen. Ze
hopen dan ook dat de (pleeg)kinderen van Rosa’s vorige pleeggezin
Rosa een beetje in de gaten houden. Rosa is tenslotte een beetje familie
van hen.
Toch geeft het netwerkpleegouderschap Tom en Anja veel voldoening.
Voor Paul is het moeilijk om erover te praten waarom hij bij oma en
opa woont. Toen hij in het zwembad onlangs weer eens een vraag in
die richting kreeg, werd hij niet eens boos en vertelde de waarheid.
Hij zei dat mama niet voor hem kan zorgen en dat papa ver weg woont.
Tom en Anja waren trots op Paul!
Het leven van Paul is niet altijd over rozen gegaan. Jarenlang
kwam Paul regelmatig logeren. Hij vond het er erg fijn. Vaak
veel fijner dan bij zijn eigen moeder. Hij vroeg regelmatig
aan opa en oma of hij bij hen mocht komen wonen. Tom en Anja
hadden wel vermoedens dat Paul het niet zo fijn had bij zijn
moeder, hun dochter Lilian. De tweede man van Lilian kon niet
goed met Paul opschieten. Daar vertelde Paul over bij opa
en oma. Tom en Anja hadden ook het vermoeden dat hun dochter
verslaafd was. Ondertussen was Rosa al geboren. Rosa was anders.
De vader van Rosa wilde niets met haar te maken hebben. Rosa
heeft het syndroom van Down. Tom en Anja hadden het vermoeden
dat de gezinssituatie bij hun dochter Lilian steeds verder
verslechterde. Paul kwam heel vaak logeren en soms Rosa ook.
Voor Paul werd de situatie heel ernstig. De buren van Lilian
grepen onverwachts in. Paul kwam in een kindertehuis terecht.
Tom en Anja wilden heel graag voor Paul en Rosa zorgen.
|
