In deze rubriek komen dilemma’s aan de orde die in ieder pleeggezin
zouden kunnen voorkomen. Steeds wordt een dilemma beschreven en in
de volgende Mobiel wordt aangegeven hoe ermee werd omgegaan in het
pleeggezin. Als u suggesties heeft voor een oplossing of ervaring
met een vergelijkbare situatie, wordt u van harte uitgenodigd de redactie
daarvan op de hoogte te stellen. Schrijf voor 17 mei 2002 naar Postbus
8711, 4820 BA Breda of via de email:
Mobiel spook op zolder
Al jaren bieden wij diverse vormen van pleegzorg aan. Tijdens de
laatste plaatsing was het weer noodzakelijk om een belafspraak op
te stellen. Behalve dat moeder regelmatig haar belavond vergat, werkte
deze afspraak goed. Het pleegkind functioneerde veel jaren prima in
ons gezin, met moeder op verre afstand. Dit veranderde toen moeder
haar dochter een mobiele telefoon gaf, met een fors beltegoed. Vanaf
dat moment werd er stiekem, maar voor ons steeds merkbaarder, gebeld
tussen moeder en dochter. Dit resulteerde in een veranderend gedrag
van ons pleegkind: arroganter, vrijblijvender, afzetten tegen de dagelijkse
opvoeding en duidelijk in een loyaliteitsconflict getrokken. Wanneer
de dochter een ‘normaal’ huiselijk conflictje ("Wil
je de tafel dekken?" Mokken, ruzie en boos naar boven) had, werden
we vijf minuten later door moeder gebeld met de vraag wat er nu weer
aan de hand was. Op een gegeven moment hadden we het idee dat moeder
als spook op zolder zat en steeds meer haar invloed deed gelden. Uitein-delijk
is de plaatsing door deze situatie onmogelijk geworden. Onze vraag
is wat het in deze situatie nog voor zin heeft om beschikkingen rond
belafspraken door de kinderrechter te laten aftekenen. Zijn er al
instanties die hiervoor protocollen hebben aangepast of opgesteld?
Je bent er niet met het inleveren van het mobieltje. Wie heeft er
een goed werkende oplossing?
Een pleegvader
Islam of katholiek
In de vorige Mobiel legden we u het volgende dillema voor: Nouvels
ouders belijden de Islam. Zijn pleegouders zijn katholiek. Hij woont
al zeven jaar in het pleeggezin en zingt mee in het kinderkoor van
de kerk. Alle kinderen daar hebben de communie gedaan en krijgen de
hosti uitgereikt. Mag Nouvel een hosti of niet? Er kwamen zeer uitgebreide
reacties bij de redactie binnen. De meningen lopen nogal uiteen. Een
pleegmoeder komt met een ruimhartig voorbeeld uit haar eigen gemeenschap,
waar kinderen in de gelegenheid gesteld worden (gedoopt of niet) om
een ouweltje (hosti) te ontvangen. Zij is van mening dat regels kinderen
niet mogen buitensluiten.
Een pleegvader vindt dat Nouvel de hosti niet hoeft te krijgen. Dat
toch doen respecteert zijn ouders en de Katholieke beginselen niet.
Hij kan er best bij horen zonder dat hij de hosti ontvangt. Een pleegmoeder
heeft een dergelijk voorval ook in haar gezin meegemaakt. Het werd
in haar kerk heel pramatisch opgelost: als kinderen er de leeftijd
voor hebben, ontvangen ze een hosti. Want het is een teken van delen,
erbij horen.
De pleegouders van Nouvel hebben open kaart gespeeld. Ze hebben hem
verteld dat zijn Islamitische ouders nooit toestemming zullen geven
voor een doop volgens het katholieke geloof. Nouvel zegt het zelf
heel simpel: "We doen het gewoon." (Dat is overigens ook
de mening van de pleegkinderen die dit dilemma met elkaar bespraken:
"Want het is anders dan je zin willen, je wilt erbij horen!")
Helaas voor Nouvel vinden zijn pleegouders ‘gewoon doen’
geen goede oplossing. Zij willen eerlijk met Nouvels ouders omgaan.
Bij de kerkdienst krijgt Nouvel een hosti. Als hij 18 jaar is, kan
hij zelf kiezen. (JZ/GL)
