Maarten en Linda hebben vorig voorjaar de eerste ervaring opgedaan
als pleegouders. Pleegzoon Bram heeft een diepe indruk op hen achtergelaten.
Ze kijken met een goed gevoel en een glimlach terug op hun eerste
ervaring als pleegouders.
Wat is de samenstelling van uw gezin en wat zijn de activiteiten
van de gezinsleden?
Maarten: "Wij zijn beiden werkzaam in het onderwijs en hebben
drie kinderen."
Linda: "We hebben twee dochters (Els en Lilian) en één
zoon (Simon) van 11, 9 en 5 jaar. Alle kinderen zitten nog op de basisschool.
En sinds kort zijn we dus pleegouders."
Hoe kwamen jullie ertoe om een pleeggezin te worden?
Linda: "Ik heb deze wens al sinds mijn studietijd".
Maarten: "We vonden wel dat we zelf eerst een compleet en stabiel
gezinsleven moesten hebben voordat we aan pleegzorg konden beginnen."
Waar heb je steun bij nodig, waar ben je onzeker over?
Maarten: "Duidelijkheid. Bram zou voor een korte periode bij
ons blijven De bedoeling was doorplaatsing naar een permanent pleeggezin
of teruggaan naar zijn ouders. Dat en de tijdsduur waren heel lang
onduidelijk."
Linda: "Het is voor alle partijen belangrijk dat je duidelijk
grenzen stelt aan een plaatsing. Het mag niet ten koste gaan van je
eigen gezinsleven."
Hoe reageren je omgeving en je familie op het pleeg-ouderschap?
Linda: "Onze ouders waren in het begin wat afwachtend. Ze waren
vooral bang dat het ten koste zou gaan van de zorg voor ons eigen
gezin. Maar ze zijn er helemaal van overtuigd dat het ook een verrijking
kan zijn. Mijn vader heeft zelfs, tegen onze verwachting in, veel
plezier beleefd aan Bram en vond het jammer dat Bram weer wegging."
Maarten: "Onze vrienden, buren en kerkgemeenschap reageerden
allemaal positief en dat vinden we ook heel belangrijk."
Hoe ziet de begeleiding van je gezin eruit en voldoet die aan de
behoefte?
Linda: "De begeleiding vanuit Pleegzorg vonden we uitstekend.
Het is zeer belangrijk dat je iemand hebt waar je alles mee kunt bespreken.
Toen onze vaste begeleidster op vakantie was en we opeens advies nodig
hadden, konden we terugvallen op de unitmanager. Dit was prima geregeld."
Hoe ziet het contact met de ouders en familieleden eruit?
Linda: "Met de ouders van Bram verliep het contact wel redelijk
goed. We gaven ze wel steeds ideeën om de (bezoek)middag door
te komen. Hier maakten ze ook gebruik van. Zo voorkwamen we dat het
een bezoek aan ons werd in plaats van aan Bram."
Welke praktische problemen kom je tegen door de plaatsing van het
kind?
Linda: "Oppas. Bram was vooral in de beginperiode bij ons een
kind met gebruiksaanwijzing. Het was moeilijk om hier af en toe een
oppas voor te vinden."
Hoe gaan jullie kinderen om met het pleegkind? Draagt het bij aan
hun ontwikkeling of maakt dit het moeilijker?
Maarten: "We hopen dat ze op deze manier meekrijgen dat niet
alles in het leven vanzelfsprekend is en dat het normaal is dat je
bijvoorbeeld dingen moet delen. Simon wil nu meer met mij ravotten
dan ervoor. Een inhaalslag?"
Linda: "We hebben de indruk dat ze het wel als plezierig hebben
ervaren, maar Els vindt de rust die na het vertrek heerst ook wel
weer prettig. Simon hoeft nu minder voor zichzelf op te komen. Dat
heeft hij met Bram wel moeten leren."
Maarten: "Lilian heeft het, tegen onze verwachting in, toch wel
een beetje moeilijk gehad met Brams vertrek."
Zijn er momenten waarop jullie denken ‘hier had ik nooit aan
moeten beginnen?’
Maarten: "Nee, we hebben er goed over nagedacht en zijn niet
begonnen met een ideaalbeeld".
Beschrijf een ervaring die illustreert ‘daar doe ik het voor’.
Linda: "Het moment dat Bram mijn hand in het zwembad vasthield
in plaats van weg te rennen."
Maarten: "Het afscheid van Bram was nogal abrupt, hij kwam niet
terug van zijn bezoek aan zijn ouders. We hebben toen in de tuin een
sneeuwpop gemaakt en hem Bram genoemd. Deze verdween langzaam. Toen
de pop bijna weggesmolten was, kwam Bram samen met zijn ouders onverwacht
langs om zijn spulletjes op te halen. Hij is samen met de sneeuwpop
verdwenen. Het is goed zo."
