Als één van de vijf nieuwe redactieleden van Mobiel
is het deze keer mijn beurt om u welkom te heten. Hopelijk vindt u
in deze uitgave de informatie die u nodig heeft om - net zo enthousiast
als ik - te beginnen of door te gaan als pleegouder. Na bijna negen
jaar zijn wij als gezin nog net zo nieuwsgierig en misschien door
alle ervaringen van de afgelopen jaren nog wel meer gedreven dan toen
we begonnen als perspectiefbiedend pleeggezin.
Met drie oudere kinderen hadden wij (dachten we) tijd, plaats en
liefde voor een kindje dat het minder goed had. Nu - jaren later,
waarin een perspectief biedende plaatsing mislukte en veel kinderen
tijdelijk bij ons woonden - weten wij dat er van alles kan gebeuren,
waardoor al je goede bedoelingen juist verkeerd uitvallen. En toch,
dankzij het goede contact dat wij als gezin hadden en hebben met de
mensen van de Rading in Utrecht, hebben wij de afgelopen jaren met
veel liefde, plezier en geduld meerdere plaatsingen tot een bevredigend
einde kunnen brengen.
Eén ding is ons in al die jaren wel duidelijk geworden. Serieus
genomen worden als pleegouder is dermate belangrijk, dat de pleegzorgwerkers
dat misschien weleens met grote letters op hun prikbord moeten prikken.
Ook voogden moeten vaker in de goede bedoelingen van pleegouders geloven.
Als een gezin 24 uur per dag met een pleegkind omgaat, weet juist
zo’n gezin beter wat er omgaat in het kind en wat goed voor hem/haar
is. Iemand die af en toe langs komt, kan wel alles geleerd hebben
en in de boeken opzoeken, de praktijk is regelmatig anders!
