Sommige pleegkinderen komen binnen als crisis- of kortdurende plaatsing
in een pleeggezin, met de uitdrukkelijke bedoeling om maar even te
blijven. En dan gebeurt het soms dat terugkeren naar de geboorte-ouders
niet (meer) aan de orde is. Of dat de problemen toch groter zijn dan
verwacht werd. Het pleegkind zal dan langdurig geplaatst worden in
een pleeggezin, misschien wel hetzelfde als waar het al woonde. Alle
pleegouders kennen het verschijnsel, sommigen hebben het zelf meegemaakt.
Daarover gaat dit thema. Dr. A.M. Weterings van de Universiteit in
Leiden schetst voor u de theoretische kaders en geeft u vooral inzicht
in de behoeftes van kinderen en de rol van pleeggezinnen daarin. Daarnaast
vindt u twee verhalen uit de praktijk van een pleeggezin. Een ex-pleegkind,
dat inmiddels volwassen is, vertelt haar ervaringen over dit thema.
Mariska Kramer verkent, vanuit haar juridische achtergrond, de rechtspositie
van pleegouders onder de titel ‘Hoe langer hoe beter?’ Vanuit
alle ‘hoeken’ kunt u zich dus verdiepen in het thema ‘van
kortdurend naar langdurend’.
Dit themadeel werd voorbereid door: Ineke Exel, Willemien Kronenberg
en Gabrielle Langhout. De illustraties (in stripvorm) zijn van Judith
Zijtregtop.
