SEKSUALITEIT IN HET PLEEGGEZIN, DAT IS OOK: PRATEN OVER SEKS. TERWIJL
IK VOND DAT ONZE ZOON DAAR NOG TE JONG VOOR WAS. DE KOMST VAN EEN
PLEEGDOCHTER IN DEZELFDE LEEFTIJDSCATEGORIE ALS ONZE ZOON, TERWIJL
ZIJ BOVENDIEN SEKSUEEL GETINT GEDRAG LIET ZIEN, MAAKTE DAT TOCH NOODZAKELIJK.
In het begin zijn wij erg geschrokken van haar gedrag. We waren daar
niet op voorbereid. We hebben zo snel mogelijk onze pleegzorgwerker
erbij betrokken, die met beide kinderen heeft besproken wat er gebeurd
was tijdens de vroege kinderjaren van onze pleegdochter. Daarna konden
we zelf ook makkelijker benoemen wat daar mee te maken heeft, zoals
niet samen onder de douche en goede regels voor bezoekjes aan elkaars
slaapkamers.
We hebben het kleine leeftijdsverschil tussen onze pleegdochter en
zoon wel voor de plaatsing besproken met onze pleegzorgwerker. De
prioriteit om dit meisje bij ons te plaatsen was toen meer gericht
op een veilige, kindvriendelijke plek waar ze nog een groot gedeelte
van haar jonge kinderjaren mocht ‘inhalen’.
Onze pleegzorgwerker stelde zich in eerste instantie gereserveerd
op om over seks te praten. Hij vond het geen taak voor een pleegzorgwerker.
Wanneer het echter direct met de begeleiding van het pleeggezin te
maken had, in verband met de problemen van onze pleegdochter, dan
wilde hij samen met ons wel een manier zoeken om oplossingen te bedenken.
Met elkaar hadden we er vertrouwen in dat we de onzekerheden op seksueel
gebied altijd aandacht zouden moeten blijven geven.
De gebeurtenissen hebben er voor gezorgd dat er in ons gezin open
over seks gepraat moest worden: de voorlichtingsboekjes liggen voor
het grijpen en worden gemakkelijk ingekeken. Onlangs, bijvoorbeeld,
wilde de moeder van de jongste pleegzoon vertellen hoe de geboorte
was geweest. Met het boek op tafel ontstond een heel interessant gesprek.
De plaatjes in het boek gaven een duidelijk beeld, het sprak iedereen
aan.
We hebben toch wel schuldgevoelens naar de kinderen. ‘Schuld’
in de zin van dat we hen met zaken confronteren of belasten waarvan
wij het idee hadden dat ze daar nog niet aan toe waren. We zijn geen
gewoon gezin, ook al probeer je dat wel te zijn. Voor ons gevoel zijn
we vaak op onze hoede.
Seksuele voorlichting is door de gezinssituatie extra belangrijk geworden.
Door zo nu en dan de boeken op tafel te leggen houden we het gesprek
open, al willen de twee oudsten er niet altijd over praten. Misschien
gaat het in een gewoon gezin ook wel zo. Ik praat hier wel met vriendinnen
over. De twee grootste kinderen zijn nu beginnende pubers. Allebei
zijn ze onzeker over de veranderingen van hun lichaam en in hun gevoelens.
Ik vind het mooi om te zien hoe ze veranderen.
