artikel uit Mobiel 2, april/mei 2001

Carnaval in pleegzorgland:
niet alleen maar feest

Door: Judith Zijtregtop

Voor ons pleeggezin is carnaval niet alleen maar lol maken en lekker genieten. Dit jaar werkte carnaval zelfs therapeutisch voor onze pleegdochter. Waar dit volksfeest van het zuiden al niet goed voor is!

Al heel wat jaartjes zijn we betrokken bij pleegzorg. We zijn blij met onze pleegdochter: Lien zorgt er - samen met haar ouders en een hele trits begeleiders - voor dat we ons niet hoeven te vervelen. De leukste tijd van het jaar is toch wel carnaval. Al snel na de jaarwisseling gaat het kriebelen. Dan borrelen de meest creatieve ideeën op. Al feestvierend gaan we met een groep van zeven kinderen enthousiast aan de slag. Met veel krantenpapier en lijm maken we een eigen Sesamstraat met Tommie, Inie Minie, Koekiemonster, Bert, Ernie, Pino en natuurlijk de pleegvader als meneer Aart. Lien wil Tommie spelen. En met veel nadruk op haar eigen persoon gaat zij aan de slag. De kranten, de lijm en de vieze woorden vliegen in het rond. Het is zo heerlijk met je handen in de lijm. Vooral Lien probeert zeer nadrukkelijk alle mogelijkheden van de lijm te benutten. Met veel kunst- en vliegwerk maken we er gezellige knutselmiddagen van. De figuren van Sesamstraat krijgen langzaam vorm. Ineens kan Lien vol trots haar Tommie-pak aan. Lekker op school vertellen dat je meedoet met de carnavalsoptocht en dan ….. eindelijk carnaval.

Vervelend van de spanning trekt Lien haar Tommie-pak aan - weer uit - weer aan- weer uit - weer aan - weer uit - weer aan. Zodra we de carnavalsmuziek horen is alle leed geleden. Lien gooit haar benen in de lucht; haar lach reikt van oor tot oor. Vol overgave stort zij zich in het feest. Al het verdriet, alle problemen worden eruit gehost. Heerlijk om je zo te verstoppen in het feestgewoel. Vol enthousiasme begeleidt meneer Aart zijn Sesamstraatkinderen langs de kijkende en hossende mensen. Na afloop zijn er het feest, en de spanning van de prijsuitreiking. De temperatuur loopt op. We halen geen derde, geen tweede maar - HOERA! - de eerste prijs. De kinderen dansen van blijdschap. Prins Carnaval merkt op: "De kleinste hond van de optocht behaalt de grootste prijs". Wij genieten en vieren verder onbezorgd carnaval.

Want het is toch prachtig dat onze Lien zich kan ontladen tijdens het carnaval. Het ziet eruit als een bevrijding voor haar. De voorbereidingen vallen haar zwaar. Het is en blijft voor Lien bijzonder moeilijk om op een goede manier mee te doen met zoiets eenvoudigs als knutselen. En dat met al die intensieve middagen meer bereikt wordt dan Lien ooit eerder heeft laten zien, daar putten wij weer energie uit om Lien nog verder te helpen.