De Therapeutische GezinsVerpleging (TGV) is een vorm van pleegzorg
waarvoor een grote wachtlijst is. In Leiden is er bijvoorbeeld een
groot tekort aan plaatsen voor kinderen die nu in een kindertehuis
wonen, maar beter langdurig in een TGV-gezin kunnen wonen. Aan pleegouders
de vraag om eens na te denken over het opnemen van (nog) een kind
in hun gezin, dat (deze keer) door de TGV begeleid wordt. Deze kinderen
hebben over het algemeen veel meegemaakt en zijn daardoor ‘getekend’.
Petra en Johan zijn pleegouders van drie kinderen in de TGV. Ze denken
na over een vierde, want het gaat zo goed met hun drie pleegkinderen.
Twee van de drie gaan binnenkort naar de reguliere pleegzorg. Maar
nummer vier moet wel weer een TGV-kind zijn, want dan is de begeleiding
dik in orde.Dat hebben ze in het verleden maar al te goed ervaren!
Over deze kinderen is veel bekend. De manier waarop ze door het verleden
belast zijn en de wijze waarop ze dat uiten is bekend. Ook is er in
kaart gebracht welke aanpak en wat voor een soort pleeggezin het meest
rendement heeft. Pleegouders moeten samenwerken met het TGV-team:
maatschappelijk werker, orthopedagoog, kinderpsychiater en teamleider.
Zij ondersteunen de pleegouders en het kind in de driejarige begeleiding
die daarvoor staat. Het gaat dan om zaken als onderzoek als dat nodig
is, eenmaal per twee weken een begeleidingsgesprek met de maatschappelijk
werker, ondersteuning van de ouderbezoeken en gesprekken op school
als die nodig zijn. Eenmaal per half jaar is er een kindbespreking.
Een rapportage is hiervoor de basis. Deze rapportage komt tot stand
met behulp van gesprekken met de pleegouders. Deze kindbespreking
is aanleiding voor het behandelplan. Dit is het uitgangspunt voor
het samenwerken met de pleegouders voor het volgende halfjaar.
Petra en Johan zijn direct na hun STAP met een TGV-plaatsing begonnen.
Ze werden daarvoor benaderd door de TGV in hun regio. Er wordt dan
een uitgebreid profiel opgesteld voor het pleegkind. Want het moet
natuurlijk wel passen bij de gezinssituatie.
Aandacht
Kinderen in TGV-gezinnen vragen veel aandacht en zorg. Pleegouders
moeten achter het gedrag van een kind kunnen kijken en niet in de
war raken door het gedrag dat een kind laat zien. Acceptatie en het
tempo van het kind willen volgen zijn voorwaarden. Draagkracht, begrip,
inzicht en plezier hebben in de dingen die goed gaan, zijn de sleutelwoorden.
Volgens Petra en Johan moet je wel stevig op de benen staan om TGV-gezin
te kunnen zijn. Je eigen leven moet in elk geval in orde zijn. En
je moet goed onderscheid kunnen maken tussen je eigen en andermans
problemen. Je moet de eventuele problemen in perspectief kunnen zien.
Pleegouders hebben deze capaciteiten vaak al. Daarnaast hebben de
meesten van hen inmiddels opvoedingservaring en ruimte in praktisch
en emotioneel opzicht. Kiezen voor TGV is vaak een bewuste keuze.
Puzzelstukjes
Er ligt beeldspraak in de vergelijking tussen gewone pleegzorg en
TGV. Pleegzorg bestaat uit een puzzel van honderd stukjes. TGV heeft
250 puzzelstukjes. Samen die puzzel maken van 250 stukjes, zoeken
naar wat past en goede samenwerking tussen pleegouder en TGV in tijd
en aandacht, maken dat de puzzel gemaakt kan worden. En als er in
de loop van de tijd minder puzzelstukjes komen (doordat het kind minder
begeleiding nodig heeft), dan stopt de TGV-begeleiding eerder. In
die gevallen wordt deze overgenomen door de gewone pleegzorg.
Petra en Johan zijn erg te spreken over de begeleiding vanuit de
TGV. Ze hebben nooit het gevoel gehad dat de TGV hen liet zitten.
Er zijn noodnummers en ook kun je je begeleider thuis bellen. Dat
hebben ze een paar keer gedaan, maar toen voelden ze zich wel schuldig.
Je komt toch in iemands privé-leven. Het is heel prettig dat
het behandelplan met regelmaat herzien wordt.
Pleegouders die meer informatie willen over de TGV kunnen bellen
met de TGV in Leiden. Daar zijn ook de telefoonnummers van de andere
TGV’s bekend. Telefoon: 071-5239690.
Petra en Johan hebben het gevoel dat voor hun pleegkinderen in de
TGV dingen sneller en beter geregeld kunnen worden. De huiswerkklas
bijvoorbeeld was een heel gedoe om voor elkaar te krijgen. Om over
de financiën maar niet te spreken. Maar de TGV blijft er aan
trekken en uiteindelijk komt het allemaal goed.
