Mirjam en John Perotie over een moeilijk begin en een goed besluit
’Vanavond komt Robbie (7) weer’ glundert Mirjam Perotie
(50) uit Leiden. Haar man John (61) knikt blij en tevreden. Robbie
is zijn enige kleinkind uit zijn eerste huwelijk. De ouders van Robbie
gebruikten drugs en John zag dat het daar niet goed ging. Hij besloot,
na overleg met Mirjam die nog nooit kinderen had opgevoed, Robbie
op te halen. Dat gebeurde in februari 1998. Vorig jaar brachten John
en Mirjam hem met tranen in de ogen weer terug. Ze kijken samen terug
op een geslaagde netwerkplaatsing.
Het was moeilijk voor John om Robbie te halen. Zijn dochter Rinia
was verdrietig en huilde. John: "Het was hard. Ik moest tegen
mijn eigen dochter zeggen: ’Jullie kunnen niet voor je kind zorgen’.
Ik vond dat zij moest afkicken, vond dat zij dat verplicht was aan
haar kind. Ze ging in op mijn voorstel om te breken met haar vriend
en naar haar moeder en zus in Maastricht te gaan, zodat die haar tot
steun konden zijn bij het afkicken".
Toen Robbie bij John en Mirjam in huis kwam was hij erg druk. Hij
poepte en plaste in zijn broek, hij was niet opgevoed en hij was er
niet aan gewend om in een gezin te functioneren.
Hij noemde John en Mirjam ‘opa’ en ‘oma’ maar
ze voelden zich meer verzorgers dan grootouders. John: "Elke
keer als hij naar de wc moest, brachten we hem. Toen ik hem voor de
eerste keer naar beneden hoorde trippelen, naar het toilet, was ik
heel gelukkig. En hij was niet opgevoed. Hij nam bijvoorbeeld zomaar
een fiets of een bal van een ander kind mee naar huis. Dan brachten
we die terug en vertelden Robbie waarom zoiets niet kan. Dan deed
hij het niet weer".
Ondersteuning
In eerste instantie dachten John en Mirjam de klus te kunnen klaren
zonder hulp. "Maar, omdat hij niet opgevoed was en wij ook nog
hoorden dat hij seksueel is misbruikt, zijn we naar Jeugdzorg gestapt
zodat we over deze problemen konden praten. Ook hebben we een ondersteuningscursus
voor netwerkpleegouders gevolgd bij de Voorziening voor Pleegzorg.
Daar hebben we veel aan gehad."
"Mijn dochter Rinia was boos over het inschakelen van instanties.
Eindeloze gesprekken voerden we via de telefoon. ‘Laten we hier
mee ophouden’, zei ik. Ik stelde haar voor om mee te gaan naar
Jeugdzorg en dat pakte goed uit."
Ja, het was soms moeilijk dat Rinia niet alleen Johns dochter, maar
ook de moeder van hun ‘pleegkind’ was. "Rinia ging
een keer zitten huilen op de trap. Een kind wil dan zijn moeder helpen.
Dat kan dus niet. Ik heb toen besloten mijn dochter naar de trein
te brengen en er later over te bellen. Dat was hard, maar ik moest
kiezen voor Robbie."
Het begin was moeilijk en er waren slechte momenten, maar mettertijd
werd het leuk en gezellig. Samen zwemmen, naar de bioscoop en op vakantie.
Het was een leuke tijd.
John merkte dat zijn dochter geen drugs meer gebruikte en vertelde
haar even trots op haar te zijn als op zijn zoon Jordy, die wereldkampioen
Chinees vechten was geworden.
Vorig jaar september werd Robbie weer naar zijn moeder teruggebracht.
Met vreugde in zijn stem zegt John dat er nu erg goed op Robbie wordt
gepast.
