Al tijdens de eerste persoonlijke kennismaking met de toekomstige
aspirant pleegouder, namelijk tijdens de informatieavond, wordt stilgestaan
bij het belang van een positieve houding ten opzichte van de ouders
van het (toekomstige) pleegkind.
We doen dit aan de hand van de bespreking van de selectiecriteria.
Tijdens zo’n informatieavond is ook altijd een ervaren pleegouder
aanwezig. Dat is erg prettig, want dat maakt het mogelijk de theorie
direct om te zetten naar de praktijk. De pleegouder vertelt bijvoorbeeld
wat het kunnen delen van ouderschap in de praktijk inhoudt: de moeilijke
kant er van, maar ook de positieve ervaringen worden niet vergeten.
Moeilijk is het bijvoorbeeld als een ouder de afspraak om het kind
te bezoeken niet nakomt, waardoor een gezin een heel weekeinde zit
met een kind dat uit z’n doen is.
Positief is het als een kind het gevoel heeft dat ook zijn vader of
moeder echt welkom is in het pleeggezin.
Terugkerend onderwerp
De samenwerking tussen pleegouders en ouders rondom het pleegkind
is verder gedurende het hele STAP-programma een steeds terugkerend
onderwerp. In een van de bijeenkomsten wordt bijvoorbeeld stilgestaan
bij de ‘route’ door de pleegzorg’: een lange weg met
moeilijke keuze die gemaakt moeten worden om de zorg voor een kind
zoveel mogelijk te optimaliseren.
Deze ‘route’wordt afgelegd in de vorm van een rollenspel.
De deelnemers ervaren, bij benadering uiteraard, hoe een ouder zich
voelt en gedraagt als zijn of haar kind in een pleeggezin woont, en
hoe moeilijk het is om die ouder -die misschien dingen gedaan heeft
waar jij als pleegouder helemaal niet achter staat- een plaats in
je gezin te geven. Ook de samenwerking met de pleegzorgwerker en de
plaatsende instantie, met de planning voor een bezoekregeling, komen
hierbij aan bod.
Alle STAP-bijeenkomsten zijn gebaseerd op kennisoverdracht, gekoppeld
aan de dagelijkse praktijk. Zowel eigen ervaringen van de aspirant
pleegouders (hoe gaan zij om met hun ouders en kinderen), als die
van ervaren pleegouders en pleegzorgwerkers worden hierbij gebruikt.
De praktijkvoorbeelden dagen uit en roepen over het algemeen veel
reacties op.
Tastbare herinneringen
Een hele bijeenkomst wordt gewijd aan het onderwerp ‘pleegkinderen
en de band met hun gezin van herkomst’. De begrippen hechting,
loyaliteit en identiteit komen hierbij aan de orde.
Voor pleegkinderen, die vaak in een aantal verschillende gezinnen
opgroeien, is het moeilijk dit alles een plaats te geven. Dat komt
ook doordat tastbare herinneringen aan vroeger vaak ontbreken.
We laten de aspirant pleegouders het belang zien van het bewaren
van de belangrijke schakels met het verleden, zowel op papier (fotoboeken
en dergelijke) als via mensen (ouders, overige familie en eerdere
pleeggezinnen bijvoorbeeld). Het is belangrijk dat pleegkinderen zich
kunnen uiten over hun ouders en wat er vroeger allemaal gebeurd is,
zonder dat diezelfde ouders door de pleegouders veroordeeld worden.
Aan de hand van praktijksituaties vanuit verschillende invalshoeken
wordt dit onderwerp tijdens de bijeenkomst verder uitgewerkt.
Aspirant pleegouders vinden het omgaan met de ouders van hun toekomstige
pleegkind vaak één van de moeilijkste onderwerpen.
In het afrondende gesprek na de STAP-cursus, waarin ook het pleegzorgaanbod
wordt besproken en vastgesteld, komt dit onderwerp dan ook altijd
aan de orde.
Wij vinden het reëel dat pleegouders ook voor wat betreft de
oudercontacten aangeven wat zij al dan niet willen en kunnen bieden
en nemen dat in het aanbod op.
