artikel uit Mobiel 4, augustus 1999

Misbruik maken van de goedheid van pleegouders

Door Marie-Louise Keuzenkamp

Graag wil ik reageren op jullie oproep om ervaringen van pleegouders met pleegzorg voor 18 plussers aan de redactie te laten weten. Want volgens mij is pleegzorg na het 18e levensjaar nog veel moeilijker dan voor die leeftijd.
Onze pleegdochter woont nu twee jaar bij ons en wordt a.s. februari 18. Dat is dus een korte tijd om alles in te halen wat je hebt gemist in je leven. Gelukkig gaat het goed met haar. Zij is net geslaagd voor haar IVBO, en gaat nu een vervolgopleiding doen.
Maar het gekke in de pleegzorg is, dat alle hulpverlening met het bereiken van de meerderjarigheid stopt, ook in financieel opzicht. Men gaat er vanuit dat 'iemand van 18 voor zichzelf kan zorgen'. In de praktijk is dit vaak niet het geval, zeker niet bij kinderen die op allerlei gebied nog zoveel hebben in te halen. Onze pleegdochter gaat straks werken en leren, maar van fl. 500,- per maand valt niet zelfstandig te wonen en leven.
Eigenlijk is ze op dit moment beter af: ze krijgt nu begeleiding, en houdt meer geld over voor zichzelf dan straks na haar 18e. Voor pleegouders betekent dit in veel gevallen dat zij behalve het schoolgeld ook alle andere kosten voor het pleegkind op zich nemen, totdat het pleegkind zichzelf in het levensonderhoud kan voorzien. En voor pleegouders staat daar geen vergoeding tegenover! Een merkwaardige situatie, en bovendien is ook voor het pleegkind deze positie afschuwelijk.
Momenteel staat het wel of niet betalen van pleegouders volop in discussie, maar ik denk dan: 'los eerst dit soort zaken eens goed op!'. Want zoals de zaken nu geregeld zijn maakt dit het opvangen van pubers nog onaantrekkelijker, omdat dit dan elke keer kan gebeuren. Ik weet dat er verlengde hulpverlening bestaat, maar niet iedereen komt daarvoor in aanmerking, zo ook mijn pleegdochter niet. En wat ons betreft: al duurt het nog vijf jaar voordat zij op zichzelf kan wonen, wij lossen het wel zelf op. Ik denk dat vele andere pleegouders dat met ons doen. Maar het lijkt wel op misbruik maken van de goedheid van pleegouders.

Het volgende gedicht schreef ik voor onze pleegdochter

 

In februari zal jij 18 zijn, voor de meeste kinderen is dat fijn, maar als pleegkind doet het pijn omdat je dan ineens volwassen moet zijn. De begeleiding zegt: 'Ho, stop!, en ook de centen zijn helemaal op. Op eigen benen moet je staan'. Maar je hebt geen geld om uit huis te gaan. Je gaat werken en leren, Dat wordt dus gewoon interen. Blijf voorlopig maar bij ons wonen, Zonder geldzorgen, en met ruimte om te dromen. En vóórdat de overheid pleegouders gaat betalen, Zorgt zij ervoor dit 'gat' uit de Jeugdzorg weg te halen!