Nazorg:
Achttien jaar, dossier gesloten... pleegzorg klaar?
De dag voordat ze 18 jaar werd kwam onze pleegdochter de kamer binnengerend
en riep ons opgewonden toe: "Joost en ik hebben een huis gevonden!"
Het probleem was dus opgelost. Wij waren al enige tijd in crisisberaad
met de voogdes, want waar moest ze na haar verjaardag heen? Verlengde
hulpverlening en kamertraining wilde ze niet. Ze was die verplichte
gesprekken spuugzat. Nee, ze wilde samenwonen met haar Joost. Een
slecht plan volgens ons, maar zij was een andere mening toegedaan:
het is de enige optie.
En Joost? Ach, hij hield zeker van haar, en hij heeft echt flink zijn
best voor haar gedaan door bij de afdeling huisvesting met een heel
zielig verhaal aan te komen over zijn vriendin die morgen subiet
op straat zou staan.
Pleegouders worden zo goed mogelijk voorbereid op wat komen gaat.
Cursussen, kennismaking, begeleiding, ondersteuning niets is teveel.
Maar hoe een plaatsing af zal lopen, daar valt meestal geen zinnig
woord over te zeggen. Formeel loopt met het bereiken van de leeftijd
van 18 jaar de jeugdhulpverlening ten einde. De begeleiding stopt,
de plaatser trekt zich terug. Het kind is volwassen geworden en moet
het verder zelf doen. En met dat kind worden ook de pleegouders losgelaten.
Een laatste gesprek, een laatste rapport. Klaar....dossier gesloten.
Over deze periode, de periode rondom het bereiken van de 18jarige
leeftijd, gaat het themagedeelte in deze MOBIEL. Aan het woord komen
pleegkinderen en pleegouders. En wat zij te melden hebben is wat iedereen
al wist: het zorgen voor kinderen stopt niet op de 18e verjaardag.
Aan dit themagedeelte werkten mee:
Ineke Exel, Jan Timmer, Nelleke Visscher, Kees Vreeburg Fotos: Mieke
Wind
