Samenwerking is een
sleutelwoord in de pleegzorg. Pleegouders moeten
coöperatief ingesteld zijn. Gericht op samenwerking
met de ouders van hun pleegkind, op samenwerking met de
instellingen en de vele anderen die een rol spelen bij de
plaatsing van datzelfde kind in hun gezin. Deze
bereidheid tot samenwerking behoort tot een van criteria
waarop pleegouders geselecteerd worden. Want zonder dat
red je het niet in de pleegzorg.
Om een goed
tijdschrift voor pleegouders te maken geldt datzelfde
criterium. Pleegouders en professionals vormen samen de
redactie van MOBIEL, vroeger en nu. Een samenwerking die
al 25 jaar floreert. Maar tussen een tijdschrift en haar
lezers moeten er óók 'vonkjes over en weer'
springen. Pas dan leeft een blad echt onder haar lezers.
In die wisselwerking heeft ook altijd de kracht van
MOBIEL gelegen.
Pleegouders beschouwen
MOBIEL als hùn blad, maar ze hebben in een
lezersonderzoek ook te kennen gegeven de buitenwereld
niet buiten te willen sluiten, hun ervaring en kennis te
willen delen, door te willen geven, te willen laten
verdiepen, door en met anderen. Aan dat verlangen heeft
de redactie het afgelopen jaar gehoor gegeven. De
redactie werd uitgebreid met vertegenwoordigers uit alle
doelgroepen, en er kwamen verschillende
brainstormbijeenkomsten &endash binnen en buiten de
redactie &endash over een aanpassing van de formule. Het
resultaat was begin 1998 een nieuwe lay-out en een lichte
koerswijziging van de bestaande formule. In de artikelen
en interviews is geprobeerd alle doelgroepen aan bod te
laten komen, al blijft het moeilijk om bijvoorbeeld
netwerkpleegouders en allochtone pleegouders te bereiken.
Er was meer aandacht voor beleid, voor wet- en
regelgeving, voor pedagogische en psychologische
verdieping, voor ontwikkelingen en beleid.
En zoals te doen
gebruikelijk volgt na een jaar de evaluatie. In de
redactie hebben we die samen met het werkveld gehad. De
jaargang 1998 is onder de loep gelegd. Niet te veel
willen, niet te hard van stapel lopen, MOBIEL hoeft geen
vakblad te worden, dat was eigenlijk kort samengevat de
conclusie. MOBIEL is een tijdschrift voor pleegouders, en
dat moet zo blijven. Vooral pleegouders moeten zich
blijven herkennen in de artikelen en de verhalen.
Lezers van MOBIEL zijn
mondige lezers, als ze hun verhaal kwijt willen klimmen
ze zó in de pen. In de eerste plaats als het hun
pleegkinderen aangaat of als het de samenwerking rondom
hun pleegkind betreft. Aan het begin van deze 26e
jaargang nodigt de redactie haar lezers uit met die
kritische instelling de afgelopen jaargang nog eens door
te nemen. Suggesties, op- en aanmerkingen, we zien er
naar uit, het is een vorm van samenwerking die ons vol
goede moed de komende 25 jaar in doet gaan.
