artikel uit Mobiel 5, oktober 1998 MOBIEL, ONS BLAD?!

Bep van Sloten
pleegouder

Wiebelend, nog slingerend, maar ze fietst! Onze Elsje is, na een paar jaar voor- en achteropzitten, nu eindelijk zelf mobiel. Een klein fietsje, met zijwielen en een parmantig oranje vlaggetje achterop. Je moet haar wel zien in het verkeer tussen al die grote fietsen en automobielen! MOBIEL in beweging.

Als lezer van het blad met die naam voel ik me ook al jaren onderweg. Eind 1975 kreeg ik het blad voor het eerst thuisgestuurd. Ik was vrijwillig gezinsvoogd en MOBIEL was toen het blad voor de vrijwilligers in de jeugdhulpverlening. Door verhalen van andere gezinsvoogden, net als ik niet in dit vak opgeleid, werd ik op weg geholpen.
Behalve de gemobiliseerde vrijwilligers schreven ook vakmensen in het blad en hielden zo de balans tussen draaiend vrijwilligerswerk en een professioneel frame in evenwicht.
Pleegouders hadden maar een klein hoekje in het blad. Zijwieltjes die er eigenlijk wel afkonden. Maar... de pleegzorg ontwikkelde zich. Er kwamen andere vormen van pleegzorg dan de traditionele 'vervangende gezinnen'. Crisisopvang, vrijwillige pleegzorg, samenwerking met ouders, terugplaatsingen: allemaal onderwerpen waar we het in 1975 nog niet over hadden. De pleegzorg nam MOBIEL over en na 1983 werd MOBIEL een Pleegoudermagazine.
De vrijwillige gezinsvoogden mochten hun 'fiets' inleveren. Gezinsvoogdij was een vak voor beroepskrachten geworden. Jammer genoeg verdween het verschijnsel vrijwilliger helemaal uit de hulpverlening en dat terwijl er zoveel goeds aan zat.
Als vrijwilliger had je tijd voor dat ene kind en deed je dingen die een beroepskracht niet kon. Lekker naar de film of de speeltuin, elke week bij een gezin op bezoek enzovoorts.
Jaren, en dure onderzoeken en rapporten later worden nu weer programma's bedacht met steungezinnen, 'maatjes', Opstapje en moeders ondersteunen moeders... Zal het niet altijd zo gaan?

MOBIEL bleef in beweging

Ons gezin ook, we waren intussen pleeggezin geworden en met een 'nieuwe fiets' leerden we kleine en grote pleegkindertjes mobiliseren. Telkens nieuwe fietsjes.
Steeds werden wij daarbij op weg geholpen door wat intussen het Tijdschrift voor de Pleegzorg heette. Verplichte kost voor pleegouders en werkers. Net als de andere pleegouders keken we uit naar het blad en spelden het van voor naar achteren. De ervaringsverhalen van pleegkinderen (J. Udo) en pleegouders (uit het dagboek van) lazen we het eerst.
Daarna de informatieve stukken. Welke nieuwtjes zijn er, wat doen de pleegouderraden, wat organiseert de NVP en welke wetten en regels zijn voor ons van toepassing.
Lange tijd bestond de redactie uit pleegkinderen, pleegouders en andere direct bij de pleegzorg betrokkenen. De laatste tijd is de samenstelling van de redactie veranderd, 'professioneler' ingekleurd.
Ik vind het jammer dat de 'deskundigen' wat de overhand dreigen te krijgen. De fiets krijgt nu wel een heel degelijk frame. Ik denk dat dit de mobiliteit niet ten goede komt.
Juist als pleegouderblad moet je wegen gaan die van de weg afgaan. De zijwegen die pleegouders wel moeten gaan om niet in de professionele file verstopt te raken en te vallen in het zwarte gat. Wat een somber eind gaf de strip in de laatste MOBIEL aan van een kind dat via allerlei instanties in een diepe put raakt.
Maar... de pleegouders blijven zelfs dan volhouden. Ze zoeken een uitweg en hun verhalen, van vallen en opstaan, leerden en leren mij altijd het meeste. Zij hielden en houden ons op de fiets. Helpen ons om kleine Elsjes fietsen te leren, die het anders nooit zou lukken.
Wij plaatsen vlaggetjes op kleine fietsjes: 'zie je mij nog wel, als je aan je bureau een mooi rapport over ons schrijft of een behandelplan opstelt?'

MOBIEL, blijf MOBIEL

MOBIEL, blijf MOBIEL. Sla onbetreden paden in. Houdt ons op de hoogte van ontwikkelingen, studies en trends.
Laat daarbij vooral horen wat voor prachtigs ouders, pleegouders en kinderen in hun spannende avonturen onderweg met elkaar beleven. Dan blijf je óns blad, ook al ben je tevens verplichte vakliteratuur voor werkers. Ik hoop je nog vele jaren met plezier te lezen.
MOBIEL, van harte!

uit: Mobiel 5, oktober 1998