thema-artikel uit Mobiel 3, juni 1998 Hartstikke leuk, zo'n pleegbroer of pleegzus

thema: verwachtingen rondom pleegzorg

Door Baukje Burggraaf

Bij Valerie(10) komt binnenkort een lichamelijk of geestelijk gehandicapt pleegkindje wonen. Hoe lijkt dat haar? Leuk? Niet leuk? Even wennen? En dan? MOBIEL vroeg het haar.

Eerst even wennen, denkt Valerie. 'Maar later is net als je eigen broer of zus. Ons pleegkindje is alleen lichamelijk of geestelijk gehandicapt en dat is anders. Maar het lijkt haar ook hartstikke leuk en waarom dan wel? Ik maak soms ruzie met mijn grote broer. Als het kindje komt, doe ik dat vast niet meer omdat wij er ook voor moeten zorgen en niet het verkeerde voorbeeld moeten geven.'

Maar zou het ook tegen kunnen vallen? Valerie: 'dat kun je van te voren niet weten, en het ligt ook aan het karakter van het kind. Het pleegkindje komt eerst bij ons spelen en logeren. Wij mogen van papa en mama dan ook zeggen wat we er van vinden. Als ik het niet leuk vind, zeg ik dat en komt er een nieuw kind.'

Maar soms gaat het ook wel mis als een pleegkind al in een pleeggezin woont en wat dan? 'Dan vind ik dat we toch moeten doorgaan. We moeten het goed proberen en volgens mij komt het dan toch wel goed.'

Wat is er nou anders aan pleegouders? 'Ik denk dat je van pleegouders op een andere manier houdt. Het is beter om niet direct van ze te gaan houden omdat het niet zeker is dat je blijft. En bij nieuwe pleegouders, moet je dan wéér van hen gaan houden. Ik zou ook bang zijn om weggestuurd te worden, na een ruzie bijvoorbeeld. Bij eigen ouders heb je dat niet.'

Valerie denkt ook dat pleegkinderen hun echte ouders altijd zullen missen, dat zou zij zelf ook doen.
Zou jij in een pleeggezin willen wonen of liever bij oom en tante of oma en opa?
Valerie: 'liever bij oom en tante, omdat die vertrouwd zijn. Ze kennen mij en weten wat ik wil en kan. Bij pleegouders moet je maar afwachten hoe die zijn.'