Ieder mens heeft zijn grenzen ergens anders liggen. Waar precies,
daar kom je meestal pas achter als iemand tegen die grenzen oploopt.
Hoe je daar vervolgens op reageert, kan best schrikken zijn. Ben
ik dat? Als volwassene ben je vaak nog wel in staat om je gedrag
te overzien, voor een kind is dat veel lastiger. Toch voelen kinderen
haarfijn aan hoe ze kunnen ontdekken waar een grens ligt en hoe ze
een opvoeder over de grens kunnen duwen.
Over de grens, dan ga je te ver. Dat hoeft niet meteen mishandeling
of misbruik te zijn, maar wel een serieuze waarschuwing dat er iets
ernstigs aan de hand is. Er is een grens overschreden, op welke manier
zorg je ervoor dat dit niet nog eens gebeurt? Wat en wie heb je ervoor
nodig om een volgende keer te voorkomen? In dit tweede deel van het
thema ‘Over de grens’ gaat het over die ervaringen. Over
de spanning in huis, de onmacht die je kunt voelen, straffen die
te ver gaan, kinderen die het bloed onder je nagels vandaan halen
en hoe je daarbij toch positief moet blijven.
We hebben gemerkt dat het thema veel losmaakt. Veel pleegouders
zijn zichzelf wel eens tegengekomen in de opvoeding van hun pleegkind
en geschrokken van wat er in hen loskwam. Veel pleegzorgwerkers
voelen schroom om het onderwerp ter sprake te brengen. U bent dus
niet de enige! Erkennen van het gedrag en erover praten kan veel
spanning wegnemen. We hopen dat we met dit thema hieraan een steentje
bijdragen.
Dit thema werd voorbereid door Mirte Loeffen, Bertus Wiggerts
en Jolanda Stellingwerff
De tekeningen zijn van Judith Zijtregtop.
De bijbehorende artikelen kunt u hier lezen als het volgende nummer
is verschenen.
Wilt u niet zo lang wachten neem dan een
abonnement
overzicht thema
