Twee dozen

Mahmut is van de week acht jaar geworden en hij woont sinds twee maanden in ons gezin. We kennen hem al langer. Hij woonde met zijn moeder om de hoek. Zijn moeder is vorige maand overleden en het hele leven van de jongen staat op zijn kop. Hij heeft het stervensproces van zijn
moeder van heel nabij meegemaakt. We hebben allerlei beginperikelen met hem gehad, maar een heldere structuur en duidelijke grenzen doen hem goed.
Hij heeft weer nette schoolkleren en oude ‘buitenspeelkleren’, hij eet als een bootwerker en zijn haren worden regelmatig gewassen en geborsteld. We hoorden dat hij op school een laatste waarschuwing had gehad, maar ook daar begint het na grote inspanning van ons en van de leerkracht weer min of meer te lopen. Hij mag op school blijven tot het toekomstperspectief duidelijk is.
Afgelopen vrijdag kwam Mahmut huppelend thuis en hij keek enthousiast in het rond. “Waar zijn ze?” Ik begreep hem niet. “Waar zijn de dozen? Vrijdags worden er toch altijd twee dozen met eten gebracht?” Zijn moeder en hij bleken op die dag altijd twee dozen van de voedselbank te krijgen voor de komende week.
Hoe dom kun je zijn als pleegmoeder dat je dat niet meteen door hebt.

Sonja

 


Tags: ,