Schoolreisje

Johan gaat op schoolreis. Superspannend, maar hij heeft er zin in. Kosten: 115 euro, te voldoen naast de jaarlijkse schoolbijdrage. De leerkrachten vragen hem of hij wil doorgeven dat het schoolreisje nog niet is betaald. Johan kan er niet van slapen. Straks gaat de hele klas op schoolreis en mag hij niet mee.

Zijn moeder zit in de schuldsanering, zij kan dit niet betalen. Zijn pleegmoeder, waar hij en zijn broer nu wonen, is haar baan kwijt. Ze vroeg te vaak verlof om de kinderen naar hun behandeling bij de GGZ te brengen. De pleegmoeder doet wat ze kan, maar ze leeft op haar reserves en de pleegzorgvergoeding. De Gecertificeerde Instelling geeft wel een vergoeding voor de schoolkosten, maar dat is een jaarlijks bedrag. Omdat de normale schoolbijdrage er ook van wordt betaald, is het niet genoeg. Dus vragen we een fonds aan, maar dat kan wel even duren. Johan krijgt opnieuw de vraag of hij wil doorgeven dat de bijdrage niet is betaald. Die avond is het naar bed gaan een drama.

De volgende dag heb ik een rapportbespreking met zijn meester. Na het gesprek betaal ik meteen de schoolreis. Ik zie wel of het lukt met dat fonds. Als dat niet lukt, dan schrijf ik het wel ergens anders af. “Vreemd, en dan schiet je dat zelf voor?” merkt een collega op. Klopt, dat is vreemd. Maar een kind slecht laten slapen om een paar euro’s, dat vind ik nog vreemder.


Tags: ,