Het speelkwartier is over

“Er hadden van tevoren meer pilots moeten zijn. Om vervolgens de best practice uit te voeren in de transitie. Nu is dat niet gebeurd en dan krijg je veel verschillen”, zeggen journalist Rob de Blok en zijn partner Marga Ganzevles. Zij runnen een gezinshuis in Amsterdam. Onlangs schreven ze samen het boek ‘Wie zorgt er dan voor mij?’; een stevig pleidooi voor een betere toekomst voor kinderen in de jeugdzorg. Rob en Marga zijn van mening dat er in de hulpverlening én door kinderrechters en advocaten veel meer in het belang van het kind moet worden gedacht en gehandeld.

Het is volgens Rob en Marga treurig gesteld met kinderen in de jeugdzorg. “We wilden beslist geen zwartboek schrijven. Dat is te makkelijk. Al schrijvend zijn we tot inzichten en conclusies gekomen. Met nuchter nadenken weet je wat beter kan en wat er mis is. Wij zijn daarbij steeds dicht bij de kinderen gebleven”, legt Rob uit. Marga vult aan: “Het is oprechte verontwaardiging om wat kinderen wordt aangedaan onder het mom van bescherming. Het ergste vinden we dat kinderen zo lang in onzekerheid moeten blijven over waar ze mogen opgroeien en dat het na een uithuisplaatsing te lang duurt voordat kinderen hulp krijgen. Als ze al hulp krijgen. Deze kinderen hebben vaak trauma’s en een uithuisplaatsing zorgt voor nieuwe trauma’s.”

Geen rakettechnologie
“Het is geen rakettechnologie”, vindt Rob. “Het is heel simpel. Er moet snel duidelijkheid komen voor het kind én voor de ouders. Natuurlijk geven ouders niet snel toe dat het fout is gegaan.” Marga: “Pas als ze de strijd kunnen staken, is er weer een emotionele band mogelijk met het kind.” Volgens Rob wordt in Nederland nog teveel vastgehouden aan het idee dat kinderen het beste af zijn bij hun ouders. “Ook in het denken van rechters en advocaten is er wat dat betreft nog niet veel veranderd. Alsof ouders het recht hebben op hun kinderen, zelfs al ze hun kind mishandelen. Dat hebben ze niet. Daar moeten ze hun best voor doen.” Marga: “We beschuldigen de ouders niet. Het gaat ons ook niet om schuld; ouders doen hun best. De vraag is alleen of dat voldoende is. Daar oordelen kinderrechters over, maar al met al lijken procedures over uithuisplaatsingen en OTS veel op vechtscheidingen, inclusief jarenlange onzekerheid voor kinderen. Daarom is het zo belangrijk om zo’n proces veel korter te maken.”

Marga en Rob pleiten ook voor snellere en betere hulp aan kinderen in de jeugdzorg. “Wat zou het mooi zijn als na een uithuisplaatsing het kind meteen professionele hulp krijgt, in plaats van het lange wachten op een zogeheten stabiele situatie. Het speelkwartier is over. Aan de slag!”, stelt Rob.

Transitie
Ze volgen de transitie met argusogen. Marga: “Decentralisatie van de jeugdzorg is niet verkeerd. Vernieuwingen kunnen echt worden doorgevoerd en er kan een einde komen aan de stroperigheid. Vaak zijn lokale organisaties ook erg bureaucratisch. Het zijn vaak clubjes die hun eigen belangen verdedigen. Vooral de organisatie wordt dan heel belangrijk. Ze moeten veel strakker samenwerken. Ik denk dat veel doelgroepen nog niet in zicht zijn. Bijvoorbeeld ouders met een licht verstandelijke beperking. Ik houd mijn hart vast.” Rob knikt: “Er zijn nog teveel mensen die geen zorg zoeken, maar de zorg juist mijden.”

De decentralisatie van de jeugdzorg zorgt voor veel verschillen tussen gemeenten, vinden Rob en Marga. “Het was beter geweest als er van tevoren meer pilots waren ontwikkeld. Zodat je tijdens de transitie de best practice had kunnen uitvoeren. Dat is helaas niet gebeurd. Vandaar die enorme verschillen,” stelt Marga vast.

Pleegouders
Hoewel de positie en de rechten van pleegouders het afgelopen jaar zijn verbeterd, vindt Rob dat het best nog wat beter kan. “Het zou pleegouders wat makkelijker gemaakt moeten worden. Ik vind dat de vergoeding voor pleegouders te min is. Pleegouderschap is hier natuurlijk geheel vrijwillig, maar er zou best wat meer tegenover mogen staan. Zeker als je dat vergelijkt met andere landen in Europa. In Frankrijk is pleegouderschap zelfs een betaalde baan.”

*************************
Wie zorgt er dan voor mij?

*************************

Rob de Blok en Marga Ganzevles kennen, eerst als pleegouders en nu als professionele gezinshuisouders, het systeem van binnenuit en hebben zich verdiept in de achtergronden. Dit leidde tot het boek ‘Wie zorgt er dan voor mij?’. Als journalist heeft Rob uitgebreid research gedaan en veel professionals geïnterviewd. Marga beschrijft de vaak schrijnende verhalen van de kinderen. ‘Wie zorgt er dan voor mij?’ is geschreven vanuit de kinderen. Hoe zij te maken hebben met de jeugdzorg en wat de impact van het beleid is. Het boek zou verplichte kost moeten zijn voor alle kinderrechters, advocaten en hulpverleners in de jeugdzorg.

 


Tags: , ,