Onze honden als ijsbrekers

Ik ben al bijna 23 jaar journalist en tekstschrijver, maar zojuist pas be­gonnen aan mijn allerleukste klus: de redactie van Mobiel. Hier kan ik mijn werk namelijk combineren met mijn andere passie, het pleeg­ouderschap. Zelf ben ik vader van twee puberzonen (18 en 15) en een dochter (20). Enkele jaren geleden begonnen mijn vriendin en ik – samen met de kinderen – aan het pleegoudertraject met het idee om weekendpleeggezin te worden. Het liep allemaal anders. We werden twee jaar geleden crisispleeggezin en onze eerste plaatsing, een toen 11-jarige jongen, woont nog steeds bij ons. Perspectiefbiedend dus. Daar­naast hebben we ook nog steeds de crisisplek. Eén van de crisisplaatsingen, een 15-jarige jongen, is pas bij ons teruggekeerd voor een kortverblijf van vijf maanden. We hebben inmiddels dus al wat vormen van pleegzorg gehad. Behalve weekend­pleegzorg…

In mijn hoedanigheid van redacteur van Mobiel wil ik vooral mijn er­varingen en belevenissen als pleeg­ouder delen. Laten we maar meteen beginnen met het thema van deze uitgave: huisdieren.

Naast twee kakariki’s (google zelf maar even) hebben wij twee honden. Een zwarte labrador die naar de naam Blondie luistert en Wodka, een niet geheel raszuivere jack russell. Zo­dra de voordeurbel gaat, slaan onze vier­voeters aan alsof ze de bezoekers rauw lusten. Nee, blij zijn we daar niet mee. Het opvoeden van kinderen gaat ons nu eenmaal iets beter af dan het opvoeden van honden. Maar goed, als onze bezoekers eenmaal de woonkamer betreden, stopt het blaffen. Dan gaan de staarten ineens sympathiek kwispelen en heten de nieuwsgierige hondenneuzen de bezoekers vriendelijk welkom.

Dit tafereel speelt zich ook altijd af bij de uithuisgeplaatste kinderen die ineens, zonder enige voorbereiding, bij een stel vreemdelingen als wij worden geplaatst. Als een kind dan onwennig op een stoel plaatsneemt, duurt het geen seconde of Wodka zit op zijn schoot en houdt haar kop een beetje scheef, in de aai-mij-modus. Dit, en natuurlijk de onderzoekende neus van Blondie, maken dat meestal het ijs meteen gebroken is. Vriendschappen worden zelden sneller gesloten!

We hopen dat Blondie en Wodka nog vele jaren deel uit blijven maken van ons (pleeg)gezin.

 


Tags: ,