Snap je dat?

Carola is bijna 7 jaar en woont een jaar bij ons. Ze lijkt een verlegen en kwetsbaar meisje: ze kijkt je niet aan en mompelt het liefst, zodat iedereen moet vragen: “Wat zeg je?” Maar vooral lijkt het alsof ze niets hoort, niet kan onthouden en niet meedoet. Al vier jaar is er veel tijd gestoken in haar communicatiemogelijkheden.

De school waarvan wij denken dat die het beste bij haar zal passen, is in een grote stad. Enthousiast komt ze de eerste dag terug van school. Ze heeft verhalen, dat is nieuw voor ons. Ze vindt het prachtig, maar: “Je mag niet op de regenpijp klimmen, want dan donderstraal je eraf, zegt meester Anton!” Kijk, dit kan ze snappen en feilloos reproduceren.

Carola is bijna 13, als haar leraar bovenbouw verzucht tijdens het bekende tienminutengesprek: “Bij Carola komt je boodschap pas over als je heel bot bent. Inkleden van die boodschap heeft geen enkel effect op haar!” Wat zijn we blij met deze school. Eindelijk is er begrip voor onze communicatie met haar, die soms inderdaad bot en commandoachtig lijkt, maar het beste werkt. Ieder lief en wollig taalgebruik beloont ze met een lieve, nietszeggende glimlach, maar komt niet bij haar binnen. Dus niet: “Moet je nog naar de wc? We gaan weg en anders moet je onderweg.” Maar: “Je gaat nu plassen.”

 


Tags: ,