‘Zij voelen als familie’

Koen (24) heeft ruim acht jaar regelmatig weekenden doorgebracht bij Marja en Marco. Weekendpleegzorg is voor hem een vreemd woord. Na korte tijd voelde het niet als pleegzorg, maar als een logeerpartij bij leuke familie. Koen: “Ik denk dat ik een jaar of negen was toen ik bij Marja en Marco kwam. Mijn broer Daan logeerde al iedere maand bij hen, ik ging dan naar een vriendinnetje. Maarten, mijn andere broer, had een eigen weekendgezin. Toen er een ander weekendgezin gevonden was voor mij, had ik niet zo’n klik met hen. Daan vond het heel leuk bij Marja en Marco, dus ging ik ook daarheen.”

Koen, Daan en Maarten zijn een drieling. Hun vader had een progressieve ziekte, die niet te genezen was en een behoorlijke druk op het gezin legde. Volgens pleegmoeder Marja was het vooral de bedoeling dat de jongens een keer per maand een ontspannen weekend zouden hebben met veel leuke activiteiten. “Ik weet eigenlijk niet zo goed waarom wij naar een weekendpleeggezin gingen”, zegt Koen. “Mijn vader was wel heel ziek, maar ik heb dat altijd als iets gezien dat er gewoon bij hoorde. Het was zeker geen traumatische ervaring, terwijl zijn ziekteproces toch heel heftig is geweest. Wij drieën hebben wel ooit gesprekken gehad met iemand, omdat wij samen zoveel ruziemaakten. Dat was voordat we alle drie naar een weekendgezin gingen.”

Spelletjes en een glaasje cola
De weekenden waren vooral gezellig, zoals ook de taak was voor het weekendpleeggezin. Ze deden uitstapjes naar een pretpark of museum. Ook zijn ze een keer een weekend naar Londen geweest. Koen: “Ik heb vooral goede herinneringen aan de vele spelletjes die wij gedaan hebben: eindeloos Kolonisten van Catan gespeeld met een glaasje cola en wat lekkers. Toen Marja en Marco zelf kinderen kregen, gaf dat extra gezelligheid. Er veranderde eigenlijk niets aan de sfeer.”

Lief en leed
De jongens zijn ongeveer tot hun zeventiende regelmatig een weekend bij Marja en Marco gekomen. Maarten heeft zich in zijn puberteit aangesloten bij de andere twee jongens en kwam ook mee. De frequentie werd in de puberteit wat minder, omdat de jongens allerlei afspraken hadden in de weekenden. Ook nu nog zijn de weekendouders onderdeel van de familie. Zij worden uitgenodigd bij feesten en zijn ook bij de begrafenis geweest toen de vader van de drieling twee jaar geleden overleed.

Vanzelfsprekend
Op de vraag hoe hij de logeerweekenden aan zijn klasgenootjes uitlegde, zegt Koen: “Ik merk dat ik, nu ik ouder ben, vaker moet uitleggen over het hoe en waarom van het weekendgezin. Op school was het geen enkel probleem. Ik vertelde in de kring gewoon dat ik bij Marja en Marco was geweest. Het was vanzelfsprekend. Ik had zeker niet een gevoel dat ik thuis werd weggestuurd. Dat komt ook wel omdat mijn moeder zoveel van ons houdt dat ze ons die gezellige weekenden gunde.”


Tags: , ,