Tussen Kerstmis en Suikerfeest

Auteurs: Anniek Lemmens en Karin Zanin

Makbûle (18) is in Nederland geboren in een Turks gezin. Op haar vijfde werd ze uithuisgeplaatst. Ze verbleef anderhalf jaar in een crisisgezin. Nu woont ze al elf jaar in het gezin van Arturo en Wilma, samen met haar pleegzusje Michelle (11). Haar identiteit is gevoed door verschillende culturen.

“Mijn vader is traditioneel Turks”, vertelt Makbûle. “Hij belijdt de Islam en leeft volgens de regels van Allah. Mijn moeder is ook Turks, maar zij is minder streng gelovig. Kort nadat ik uithuisgeplaatst werd, zijn mijn ouders gescheiden. Mijn vader heeft een nieuwe vrouw en twee zonen. Mijn moeder heeft geen nieuwe relatie. Voor mijn geboorte had ze al twee kinderen uit een eerder huwelijk.”

Haar pleeggezin en haar oorspronkelijke gezin verschillen wat betreft cultuur en geloof. “Mijn pleegouders zijn christelijk. We gaan regelmatig op zondag naar de kerk en we vieren Kerstmis en Pasen. Als kind was ik me niet bewust van culturele verschillen. Ik vond het allemaal prima.” Haar vader had hier wel moeite mee. “Hij vroeg aan mijn pleegouders om deze feesten niet met mij te vieren, maar ik hoor nu eenmaal bij mijn pleeggezin. De feesten zijn onderdeel van het gezinsleven. Uiteindelijk heeft mijn vader zich daarbij neergelegd.” Voor Makbûle werd dit pas echt duidelijk toen haar vader tijdens een interview op de televisie zei: “Ik ben blij dat ze in een gezin terecht is gekomen waar in ieder geval in ‘iets’ wordt geloofd.” Deze uitspraak heeft Makbûle geraakt. “Ik voelde daarin de toestemming van mijn vader.”

Makbûle is net achttien geworden. Dit is voor haarzelf en voor haar omgeving een belangrijke leeftijd, want ze kan nu haar eigen beslissingen nemen. Ze merkt dat haar vader hoopt dat ze keuzes maakt vanuit de moslimcultuur. Zo heeft hij al regelmatig het onderwerp ‘hoofddoek’ ter sprake gebracht en werd ze tijdens het Suikerfeest voorgesteld aan een Turkse jongen. Ook wil haar vader graag dat Makbûle in Turkije begraven zal worden.

Ze zegt stellig: “Ik ben degene die de beslissingen over mezelf neemt! Een leuke jongen zoek ik liever zelf uit.” Ze respecteert de wensen van haar vader wel en denkt er ook over na. Zo heeft ze samen met haar pleegouders bedacht dat ze niet in Turkije begraven wil worden, maar wel in Nederland op een Islamitische begraafplaats. Dit geeft haar vader rust. Wat betreft het geloof geeft Makbûle aan dat ze weinig weet over de moslimcultuur en de Islam. “Sommige gebruiken vind ik streng. Ik wil wel graag Turks leren, het liefst door een taalreis te maken naar Istanbul of Ankara.”

Tot voor kort had Makbûle nog de Turkse nationaliteit. “Dat voelde niet goed. Ik ben Nederlandse en wil graag dezelfde rechten hebben als alle Nederlanders.” Over de toekomst denkt ze wel eens na. “Dankzij mijn pleegouders heb ik de vrijheid gekregen om zelf keuzes te maken. Bovendien weet ik dat ik altijd op hen terug kan vallen, nu en in de toekomst. Misschien wil ik zelf ooit ook wel een pleegkind, zodat ik een ander kind de kans kan geven die ik zelf heb gekregen.”

 


Tags: , ,