Van manager naar mama

Pleegzorg kan levens ingrijpend veran­deren, soms in korte tijd. Dit heb ik als voormalig manager aan den lijve onder­vonden toen ik besloot om in mijn eentje voor mijn driejarig neefje te gaan zorgen. Ik had krap drie maanden de tijd om me voor te bereiden op het pleegouder­schap.

Langzaam en hardop tel ik 1,2,3, … 8, 9, 10! Ik kom, wie niet weg is, is gezien! Ik loop de gang door op zoek naar mijn pleegzoontje. Hij staat niet in de gangkast, zit niet in de wasmand, niet in mijn kledingkast met de glijdeuren waarachter het zo goed verstoppen is met zijn lengte. Ik voel mijn hartslag sneller worden. Waar zou hij toch zitten? Al een paar keer heb ik hem ergens verwacht, maar ik vond steeds niks. Opnieuw ga ik zijn kamer in, hij moet toch ergens zijn? Nu hoor ik zacht zijn ademhaling en kijk ik grondiger onder zijn bed. Ja hoor, daar zit hij! We lachen om zijn goede tactiek en ‘high-fiven’ op zijn verstopsucces. Dan ben ik weer aan de beurt. Wat geeft zo’n simpel spel als verstoppertje toch een kinderlijk genoegen, ook bij mij.

Pyjamadag
Op zijn verzoek houden we vandaag ‘pyjamadag’ en blijven we de hele dag thuis. Alle dino’s worden opgesteld, we bouwen zijn racebaan weer op en we dollen op mijn bed tussen het verschonen door. Als we samen op mijn telefoon alle filmpjes bekijken vanaf het moment dat hij bij mij is gekomen, slaat hij een arm om mijn schouder. Ja, hij zit ook wel eens een keer tegen de deur in de gang als hij on­gehoorzaam is. Ook na het avondeten gaat het even ‘mis’. Dat hoort erbij, maar het doet niet af aan de vele mooie, fijne en hartverwarmende momenten die ik met mijn neefje beleef.

Contrast
Wat een contrast met mijn zondagen van bijna drie jaar geleden als hardwerkende, alleenstaande manager. Toen zat ik vaak hele zondagen te werken, soms tot na middernacht, en gingen al snel vijftig tot zestig uur per week ‘op’ aan het werk. Er hing een bord ‘Te koop’ aan mijn huis, om de twee uur reistijd naar mijn werk kwijt te raken. In de zomer van 2011 besloot ik echter om voor mijn neefje te gaan zorgen. Ik was blij dat ik in mijn eentje ook als een volwaardig ‘perspectiefbiedend pleeggezin’ beschouwd werd door de betrokken instanties. Ik lichtte mijn directeur in en mijn tijdelijk contract kon eerder beëindigd worden. Het bord ‘Te koop’ haalde ik weer weg en mijn logeer- en werkkamer toverde ik om tot stoere jongenskamer. Voilá, met drie maanden ‘in verwachting’ was ik klaar met managen en werd ik pleegmoeder. De mooiste beslissing van mijn leven!

 

 


Tags: ,