Roze vluchtheuvels

Een paar weken geleden verscheen het krantenbericht dat in het Gelderse Wijchen de vluchtheuvels roze waren geschilderd. Er was een verkeerd nummer voor de verf doorgegeven en de gemeentewerkers hadden de verf plichtsgetrouw gebruikt. Heeft u het gelezen? Ik wel. Ik heb het zelfs uitgeknipt en ga het bewaren.

In pleegzorg is er altijd het spanningsveld tussen het werken volgens vaste richtlijnen en het op maat maken van de plannen. Versta mij goed hoor: ik ben er voorstander van dat we de nieuwste inzichten inzetten en een goed doordacht plan maken. Dat maakt inzichtelijk waar ik mee bezig ben en het zorgt ervoor dat fouten uit het verleden niet telkens worden herhaald. De hulpverlening vraagt ook dat je kijkt naar het effect van wat je doet. Niet elk pleegkind past in de methodiek. Soms pakken de beste bedoelingen helemaal verkeerd uit.

Dat levert het spanningsveld op, want als uitvoerend werker zit ik niet altijd in de positie om een eigen koers uit te zetten. Daarom heb ik het artikel uitgeknipt. De weg van de minste weerstand is om gewoon uit te voeren wat er in het boekje staat. De roze vluchtheuvels herinneren mij eraan dat ik desondanks even in de pot moet kijken voor ik de verf ergens op smeer.

 


Tags: ,