Een professioneel gezinsgesprek

Onze oudste pleegdochter is drieëntwintig jaar en ze onderhoudt een onregelmatig contact met ons. Van de week ging de telefoon. Eigenlijk was ze op zoek naar onze jongste pleegdochter. Voor haar hbo-opleiding pedagogiek, moest ze een gezinsgesprek houden. Er moest een kind van boven de twaalf aan meedoen en twee volwassenen, maar het mocht geen familie zijn. Het lukte niet om andere volwassenen te vinden voor dit gesprek. Uiteindelijk besloot ze om het maar met ons te doen, zodat ze de opdracht op tijd kon inleveren. Uiteindelijk zijn wij toch geen familie.

Een paar avonden later verscheen ze. Tijdens het eten bleek dat wij het gespreksonderwerp zelf mochten kiezen. “Het moet wel echt zijn, niet bedacht.” Ze stelde de camera op en we moesten naast elkaar gaan zitten, omdat we allemaal in beeld moesten. Het was een rare gespreksopstelling. We kozen voor het onderwerp ‘zelfstandig worden’ en praatten zomaar een heel uur vol. Ze oefende met ‘invoegen’, ‘meerzijdige partijdigheid’, ‘meningen verwoorden’ en ‘samenvatten’. Na afloop bedankte ze ons voor het openhartige gesprek. Bij het napraten vertelde ze dat de meeste mensen op school niet op zo’n manier met en over hun ouders konden praten. Het was toch wel heel bijzonder dat het in een pleeggezin wel kan. Gelukkig zijn we geen familie!

Willemien

 


Tags: ,