Voor geen geld te koop

Bram en Anke zijn zeven jaar pleegouders. Ze zijn zo enthousiast dat er door hen in hun woonplaats al meerdere pleeggezinnen zijn begonnen. Soms verontschuldigen mensen zich dat ze nog geen pleegzorg gaan doen!

Wat is de samenstelling van jullie gezin?
“Ons gezin bestaat uit Bram (46) en Anke (41), onze zonen Pieter (14) en Hans (12) en de pleegkinderen Mark (7), Marjolein (5) en Basje (2). We hebben de crisisplek openstaan, het laatste kindje is net weg.”

Hoe kwamen jullie ertoe om pleegouders te worden?
“Voordat we zelf kinderen kregen, hebben we zeven jaar gedokterd. Toen hadden we ook al papieren van pleegzorg in huis. Na die zeven jaar zijn we gestopt met alles en toen kregen we tot onze grote verrassing Pieter en twee jaar later Hans. We hebben de pleegzorgplannen nieuw leven ingeblazen toen de kinderen 7 en 5 jaar waren. Pleegzorg heeft ons hart: we vinden het heerlijk om deze kinderen een veilige basis te bieden en met hun ouders samen te werken.”

Hoe reageerde de omgeving en jullie familie op het pleegouderschap?
“Doordat wij er open over waren, was het voor hun geen probleem. Ik ben er wel een beetje mijn buren door kwijtgeraakt, maar ik heb er ook veel mensen door leren kennen. De familie maakt hooguit onderscheid met verjaardagen: die van de pleegkinderen slaan ze beslist niet over, voor die van Pieter en Hans hebben ze weleens geen tijd!”

Hoe ziet de begeleiding eruit en voorziet die in de behoefte?
“We hebben veel pleegzorgwerkers gezien en veel medewerkers van Bureau Jeugdzorg, maar ik heb niets te klagen. Ik ben zelf open, ik vertel wat ik nodig heb en ik vind altijd een luisterend oor. Ik ben blij dat pleegzorg tussen mij en Bureau Jeugdzorg staat, zodat ik altijd neutraal kan blijven.”

Waar hebben jullie steun bij nodig, waar zijn jullie onzeker over?
“We hebben een paar keer een bedreiging meegemaakt. Een van die keren zijn we halsoverkop in een zomerhuisje ondergedoken. Dan zou ik graag mijn eigen pleegzorgwerker willen spreken, maar dan krijg je een vreemde van de crisisdienst. Ik ben dan onzeker of ik in zo’n situatie niet mijn eigen pleegzorgwerker kan spreken. Ik wil nooit overvragen.”

Hoe ziet het contact met ouders en familieleden eruit?
“Over het algemeen gaat dat goed. Mark heeft een keer per maand contact met zijn ouders en broertjes en zusjes. Dat doen we beurtelings bij een van de pleegouders thuis. De ouders van Marjolein laten het op dit moment helemaal afweten, er is daarover overleg met Bureau Jeugdzorg.
Basje heeft een keer per maand bezoek van zijn vader bij ons thuis en dat is erg leuk. De crisisplaatsingen zijn soms geheime plaatsingen en dan zijn de bezoeken natuurlijk op een andere plaats. Dan is het weleens erg intensief. “

Welke praktische problemen komen jullie tegen?
“Het huis wordt te klein. De kinderen hebben gedeelde kamers, maar ze vinden het zelf niet erg. We willen graag naar een groter huis, maar in deze tijd valt dat niet mee.”

Hoe gaan jullie kinderen met de pleegkinderen om?
“Ze maken ruzie en ze maken het ook weer goed.
Het gaat net als in een ‘gewoon’ gezin. Onze jongens vinden de pleegkinderen de ene keer irritant en de andere keer spelen ze met hen. Ze geven ook gerust de kleintjes een schone luier. Ze worden er beslist socialer van en leren veel.”

Zijn er momenten waarop jullie denken: we hadden hier nooit aan moeten beginnen?
“Een keer hebben we een jongen in de crisisopvang gehad die een heel onveilige hechting had. Ik had al gemerkt dat ik hem nooit voor iets moest waarschuwen, want dan deed hij het juist. Op een keer waren we in de speeltuin en ik had voor iedereen friet gehaald. Ik kreeg alle bakjes keurig mee in zo’n lage kartonnen doos. Ik zette de doos even op de grond en zei: “Nu niet in het zand schoppen, want dan komt er zand op de frietjes.” Meteen schopte hij zand over de frites. Dat was zo’n moment…”

Beschrijf een ervaring die illustreert: daar doe ik het voor.
“Bij Albert Heijn scannen we zelf de boodschappen. Op een keer hield een van de kinderen de scanner op mij gericht. ‘En, hoeveel kost ik?’, vroeg ik. ‘Voor geen geld te koop, mam!’ antwoordde hij.”

 


Tags: ,