Puzzelen

Een extra tikje erop. Zonder iets te zeggen was het ons duidelijk: er was weer een puzzelstukje aangelegd. Dit tikje is een dierbare herinnering voor mij. Mijn ouders hebben vaak samen een grote puzzel gemaakt. Het duurde wel een paar weken voor hij af was. De puzzel lag op een plaat op de dekenkist of op tafel. Ze liepen dan regelmatig even langs de puzzel en stonden een beetje gebogen te staren boven die plaat. Af en toe een puzzelstukje proberen. Was het goed, dan kreeg het stukje dat extra tikje. Dit ging de hele dag tussen hun andere bezigheden door.

Het maken van een puzzel wordt vaak als metafoor gebruikt voor iets wat je moet uitzoeken of ontdekken. Een heel gepuzzel…. Een beetje een cliché, maar wel duidelijk.
Ongeveer een jaar geleden belde onze pleegzoon op. Hij zat in zak en as. Niet dat er iets naars gebeurd was, maar hij was druk bezig met zijn geschiedenis en hoe hij er zelf in staat. Waarom loopt zijn leven zoals het gaat? Eigenlijk is hij al vanaf zijn dertiende op zoek.
Tijdens het telefoongesprek zei hij: “Een tijd geleden had ik het gevoel dat ik de puzzel aardig in elkaar had gezet. Nu lijkt het alsof de puzzelstukjes fout zitten en klopt het niet meer. Moet ik nu weer opnieuw beginnen en kijken hoe alles in elkaar past?” Hij stond gebogen voor een extra moeilijke puzzel, die een nieuwe dimensie bleek te hebben.

Hij is het afgelopen jaar aan de slag gegaan en heeft daar goede professionele hulp bij gevonden. Hij was succesvol in (het aanhouden van) een bijbaan waarin hij zijn verkooptalent volledig kan benutten. In juni bleek dat het gelukt was om in verkorte tijd zijn havodiploma te halen. Het diploma en de mogelijkheid om een hbo-opleiding te starten zijn voor hem signalen dat hij op de goede weg is om die nieuwe laag in zijn levenspuzzel te vinden. Er is nog veel onduidelijk. Hij is er nog niet, maar dit diploma is een passend puzzelstukje en krijgt van mij een extra tikje. Zo, die zit.

 


Tags: ,