Klimboom

Vijftien jaar geleden zijn wij verhuisd naar een groter huis. Een grote winst was ook de ruimte buiten. In de voortuin stond een armetierig boompje, dat door de drie jongste kinderen tot klimboom werd gebombardeerd. Hij was stevig genoeg en niet zo hoog, dus ik vond het prima. Jaren speelden er kinderen in en rondom de boom. Hij werd versierd met kleurrijk speelgoed, kleertjes en kleden. Tot groot genoegen ook van de buurman, die net als ik op die steeds veranderende boom kon kijken. Eigenlijk staat de boom op de grens van onze tuinen, dus zijn instemming had ik ook wel nodig. De boom groeide niet of nauwelijks en bleef een wat bladerarm en misvormd exemplaar.

De behoefte aan een klim- of versierboom nam in de loop van de jaren af. De boom kon rusten en groeien. In 2006 hadden we twee tijdelijke pleegkinderen van twee en vier jaar oud. Klimmen durfde de vierjarige nog niet. Ze ging aan de onderste takken hangen. Er kwamen steeds meer losse takken, stokken en stenen, die ze had verzameld in de boom en onder de boom.

De kinderen gingen weg en de boom had weer rust en groeide en bloeide. Hij is niet meer armetierig, maar groot en in het voorjaar vol met bloesem. Met onze buurman heb ik de afspraak gemaakt om hem wat terug te snoeien na de bloeiperiode. Hij neemt teveel ruimte in beslag.

Dit voorjaar stond hij opnieuw volop in bloei. Prachtig, maar hij werd nog mooier toen ik zag dat het niet alleen bloesem was, maar ook de helft van mijn wasknijpers. Die waren erin gehangen door Levi, de zoon van onze pleegdochter. Wat gaat hij nog verzinnen en hoe gaat deze klimboom er de komende jaren uitzien?


Tags: ,