Op zoek naar een gelukkig leven

Ik was al een tijdje op zoek naar mijn sneeuwlaarzen, toen ik in de schuur een oude, rode thermoskan tegenkwam. Met een glimlach dacht ik terug aan mijn basisschooltijd. Na school kwam ik snel thuis, zette de tv aan en at jarenlang heerlijke, huis­gemaakte soep uit deze thermos­kan.

Mijn ouders waren altijd aan het werk. Ze maakten deel uit van de laatste golf eerste generatie gast­arbeiders. Hun verblijf in het ‘grijze land’ zou tijdelijk zijn. Met veel spaargeld wilden ze snel terug naar Turkije, maar het kwam er nooit van.

Migratie is een interessant fenomeen. Het is een verlieservaring voor een gelukkiger bestaan. Dikwijls geldt migratie ook als sleutel voor een betere toekomst voor de kinderen. Het leeuwendeel van de migrantenkinderen krijgt betere kansen dan ze zouden hebben gehad in het land van herkomst. Velen zijn prima op­geleid in het Nederlandse onderwijs­systeem en proberen een bijdrage te leveren aan dit mooie land.

Migratie is ook een risicofactor. Denk aan het verlies van dierbaren, problemen met taal, cultuur, aanpassing en identiteit, achterstandswijken, discriminatie, heimwee, een relatief lagere opleiding en sociaaleconomische status. Mede hierdoor is het aantal migrantenkinderen in pleegzorg relatief hoog. Terwijl het aantal pleegouders met een kleurtje relatief laag is.

Het zou een verrijking zijn als de etnische spreiding bij pleegkinderen ook zou bestaan bij aspirant-pleeg­ouders. De kans op succesvolle matching zou toenemen en pleegkinderen voelen zich misschien net iets beter thuis. Daarom maak ik me sterk voor het enthousiasmeren van minderheden voor pleegzorg. Ik gun ze het genot van pleegouder­schap van harte.

Een pleegkind voorzien van de nodige liefde en aandacht, als dat geen genot is! Ik moet denken aan de legendarische woorden van wijlen Stephen Covey. “To live, to love, to learn, to leave a legacy.” Welke daad is betekenisvoller in termen van nalatenschap dan pleegkinderen die je hebt ondersteund in het herstel van het gewone leven?

Om terug te komen op mijn sneeuwlaarzen. Ze zaten goed verstopt in een plastic zak, helemaal achteraan op een plank. Net zoals een gelukkig leven verstopt zit in kleine daden van liefdadigheid. Zoals een glimlach op het gezicht van een pleegkind.

 


Tags: ,