Alles is bespreekbaar?

Vooral veel praten over seksualiteit. Dat is de tendens in opvoedadviezen. Ik vind dat ook en ik heb geprobeerd om er zo duidelijk mogelijk over te praten, als het ter sprake kwam. Zoals met Michael, die als 12-jarige met gêne zei: “Jij zegt ook alles!” De litanie over wat je mag toestaan kennen ze allemaal: kleine kinderen gaf ik mee dat niemand aan je piemel of vagina mag zitten, behalve jezelf, een dokter en ik. De groteren kregen als boodschap: “Als jij het fijn vindt, is het goed.”

Ik heb mijn best gedaan, maar heb ik daarmee ellende voorkomen? Dat vraag ik me af. Duidelijk is dat er geen grenzen zijn in wat ik te horen krijg over allerlei intieme problemen. Zij storten in rap tempo allerlei seksgerelateerde problemen over me uit. Probleem met anticonceptie? Soa? Onveilig vrijen? Abortus? Pijn bij seks? One-night-stands? Seks tegen je zin? Niets blijft me bespaard!

Toen ik puber was, kreeg ik twee adviezen van mijn moeder: “Mannen, begin er niet aan!” En bij het uitgaan: “Houd je onderbroek aan!” Dat was mijn seksuele voorlichting. De rest heb ik gelukkig van mijn oudere zus meegekregen, anders dacht ik nog steeds dat seks vies was en alleen noodzakelijk voor voortplanting. Maar na alle gesprekken, wetenswaardigheden en emoties van de laatste tijd, benijd ik mijn moeder. Misschien waren haar adviezen ook een bescherming voor teveel ontboezemingen, want alsjeblieft, je hoeft niet alles te delen met je (pleeg)moeder. <

 


Tags: ,