Samen thuis op een pleegzorgboerderij

De bordjes aan het begin van het dorp kondigen het al aan: we gaan op bezoek bij pleegzorgboerderij Samen Thuis. Onder een grote parasol spreekt Mobiel met de pleegouders. Bart rust even uit na het werk in de tuin, waar ze groenten en fruit kweken voor hun gezin. Marja, zijn vrouw, schuift aan en dochter Hanneke zorgt voor koffie en ‘roze koek’. Omdat het gesprek middenin de vakantie plaatsvindt, komen de meeste kinderen even kijken wie er op bezoek is en natuurlijk willen ze ook graag wat van die lekkere koek. Hierna gaan de oudste kinderen Martijn helpen, de jongste zoon van Marja en Bart die in de tuin aan het werk is. De jonge kinderen spelen buiten of in de grote speelkamer.

Wat is de samenstelling van uw gezin?
Bart en Marja zijn samen met hun volwassen dochter Hanneke vijf jaar geleden met deze boerderij begonnen. Ondertussen worden ze ook bijgestaan door hun zoon Martijn en zijn vriendin Evelien. Ze hebben zes plaatsen voor kinderen die langdurig bij hen wonen en drie crisisplaatsen die op dit moment worden bezet door drie kinderen uit één gezin. Daarnaast is er ruimte voor jongeren die dagbesteding nodig hebben. Zij helpen mee in de tuin, met hout kloven en andere werkzaamheden rondom de boerderij. Hanneke, Martijn en Evelien wonen iets verderop in het dorp.

Hoe kwam u ertoe om pleegouder te worden?
Bart en Marja vingen in het verleden twee kinderen uit hun eigen netwerk op en vonden dat leuk. Ze zagen in dat zij iets konden betekenen voor kinderen die een thuis nodig hebben. Regelmatig kwamen er vragen of ze niet nog iemand wilden opvangen. Daarom zijn ze rond gaan kijken op welke manier ze meer kinderen konden helpen. Uiteindelijk vonden ze deze boerderij in Noordwest Friesland. Aanvanke­lijk bleven ze erbij werken, maar inmiddels zijn ze fulltime pleegouder.

Hoe reageerde uw omgeving en familie op het pleegouderschap?
Marja: “Iedereen reageerde positief. Sommigen hadden het ook wel verwacht. Men vindt het vooral leuk dat onze eigen kinderen meedoen.”

Hoe ziet uw begeleiding eruit en voorziet die in de behoefte?
Hanneke: “Via Talant, de organisatie van ‘meeleef­gezinnen’ hebben we een pleegzorgbegeleidster. Verder hebben we regelmatig contacten met schoolmaatschappelijk werkers en gezinsvoogden over specifieke kinderen. Behandel- en zorgplannen schrijven we vaak zelf.” Hanneke heeft een beroepsopleiding gedaan in deze richting.

Waar heeft u steun bij nodig, waar bent u onzeker over?
Marja: “Met z’n vijven vormen we een team en bespreken we de lastige onderwerpen. Dat is onze kracht. Eigen­lijk zijn er geen dingen waar we onzeker over zijn.”

Hoe ziet het contact met ouders en familieleden eruit?
Hanneke: “De meeste kinderen hebben goed contact met hun ouders. Ze gaan regelmatig een dag of een weekend naar huis en de ouders komen ook bij de kinderen langs.” De pleegouders bespreken dan allerlei zaken met hen. “Er zijn twee kinderen die geen contact met hun ouders hebben.”

Welke praktische problemen komt u tegen?
Hanneke: “De eettafel is te klein en er gaat vaak iets stuk. We hebben degelijk speelgoed en servies nodig. Ook hebben we bergen was en moeten we veel boodschappen doen. Sinds kort doen we die online en dan worden de boodschappen op wielen binnen gereden. We kunnen ze zo vanuit de bakken in de kast zetten. De hoeveelheid zand die het huis binnenkomt is ook een praktisch probleem. Gelukkig hebben we drie ochtenden in de week huishoudelijke hulp.”

Hoe gaan jullie kinderen om met de pleegkinderen?
“Twee van onze kinderen hebben besloten om mee te werken in ons pleeggezin. Hanneke heeft vanaf het begin van het proces meegedaan. Martijn was 17 toen we besloten naar Friesland te gaan en zat op het CIOS. Friesland was niet zijn eerste keus, maar inmiddels werkt hij volledig mee op de boerderij, net als zijn vriendin, die een opleiding pedagogiek volgt.”

Zijn er momenten waarop u denkt: hier had ik nooit aan moeten beginnen?
Na enig nadenken blijken die er niet te zijn. Marja: “We hebben nergens spijt van. Als we voor dezelfde keuze zouden staan, deden we het zo weer!”

Beschrijf een ervaring die illustreert: daar doe ik het voor!
Marja: “De herinneringen die we de kinderen mogen meegeven. Gewoon de kleine dingen: kamperen, Sinterklaas vieren, een dagje vliegtuigen kijken op Schiphol of fietsen op Ameland, maar ook het zondag­ochtendontbijt met warme broodjes, jus d’orange en een vers eitje. Eigenlijk gewoon de familiedingetjes. Je ziet dat ze deze dingen overnemen als ze ouder worden en door kunnen geven. Dan verbreek je een cirkel.” <

www.samenthuis.nl

=====

KADER

=====

Kinderpostzegels
Stichting Kinderpostzegels is in juni gestart met het project ‘Buiten Thuis op een pleegzorgboerderij’. Met dit initiatief wil Kinder­postzegels ervoor zorgen dat er meer pleegzorgboerderijen komen en daarmee meer en betere plekken om uithuisgeplaatste kinderen te kunnen opvangen.

 

 


Tags: ,