Uit en thuis

In vrij korte tijd zijn onze drie pleegdochters uit huis gegaan. Ze woonden van kleins af aan bij ons. Nu zijn het jongvolwassenen. Ze zijn bezig hun weg te vinden en hun leven in te richten. Wij spelen daarin gelukkig nog steeds een rol en het was voor mij een soort verrassing om te ontdekken hoe leuk het is om naar je kind te gaan. Uitgenodigd worden om te komen eten, even aanwippen voor een kopje koffie, haar verjaardag bij haar te vieren.

We zijn een plan gaan maken om hun kamers in ons huis opnieuw in te richten. Ze hebben wel een op­knap­beurt nodig en terwijl ik sta te schilderen, komen er allerlei herinneringen boven.

Op deze kamers hebben commodes plaats gemaakt voor bureaus. Op deze kamers hebben ledikantjes gestaan en wilden ze later twee­persoonsbedden. Heel veel logeerpartijen met vriendinnetjes vonden hier plaats. Menig keertje zijn ze boos op deze kamers aangekomen, omdat er iets niet ging zoals zij het wilden. Hier hingen ook de foto’s van hun ouders en hier hebben ze geworsteld met hun komaf.

Het worden echt wel stevige volwassenen, maar ze moeten er beslist meer voor doen dan kinderen die bij hun ouders opgroeien. We zijn blij dat wij hen daarbij mochten helpen, maar ik vind het ook wel leuk dat ik nu een strijk- en naai­kamer krijg.

Ondertussen is een van de drie dochters weer thuis. Het ging toch nog niet. Ze komt terug op een kamer die nog naar verf ruikt…

 


Tags: ,