Leren fietsen

“Hoe kun je nou toch op twee wielen fietsen?” vroeg Bart (6 jaar) een tijdje geleden, terwijl hij heerlijk in het zitje achter op mijn fiets zat. Ik legde uit dat het niet zo moeilijk is als het eruit ziet. Ondertussen dacht ik bij mezelf: “Ik moet nodig eens aan de slag om hem te leren fietsen.”

De volgende dag vertelde ik Bart hoe Yasmin (nu 12 jaar) had leren fietsen. Yasmin is motorisch zwak. In evenwicht blijven op twee wielen leek voor haar net zo’n grote opgave als koorddansen in het circus. Eigenlijk had ik het al op­gegeven. We hadden de zijwieltjes weer op haar fiets gemonteerd. Op een mooie dag in de zomer, vlak voor haar zesde verjaardag, zei ze: “Mogen die dingen eraf? Ik wil leren fietsen!”

Eerst zien, dan geloven, dacht ik bij mezelf, maar ik zei wat anders: “Nou Yasmin, als het je lukt om los te fietsen naar de andere kant van de straat, gaan we bij McDonalds eten.” Ik ging naar de keuken om aardappels te schillen en zette de andijvie alvast op. Nog geen 20 minuten later kwamen een oververhitte Yasmin en haar zus binnengestormd. “Ik kan fietsen!” En jawel, ze fietste. Ik heb direct mijn ongeloof opgebiecht en gezegd dat het eten al op stond. We zijn de volgende dag alsnog naar McDonalds gegaan.

Het verhaal werkte. Bart pakte zijn fiets, trommeldenzijn pleegzus en pleegbroer op en niet veel later kwam een doldwaas stelletje kinderen naar me toe gerend. “Bart fietst! Gaan we vanavond bij McDonalds eten?” Natuurlijk, eerlijk verdiend.

Judith

 


Tags: ,