Jippie! Ik ga naar het JiP-kamp!

Twaalf jaar geleden zag huidig voorzitter Koen Melis een oproep in Mobiel voor medewerkers aan het JiP-kamp. Dit jaar gaat hij voor de twaalfde keer mee en hij vindt het nog steeds fantastisch!

Als Koen Melis vertelt over de JiP-kampen, drukt zijn gezicht een en al enthousiasme uit. “Soms komt er op de eerste dag een jongere aan in het kamp met de houding ‘Ik moet van m’n ouders, maar ik vind er niets aan…’ Na twee dagen vindt hij het geweldig!” Koen vertelt dat ze zijn gegroeid van een groepje enthousiaste vrijwilligers naar een professionele organisatie. Er is een stichting opgericht met een bestuur. De leiding wordt zorgvuldig geselecteerd (zie kader). “Wij vinden het leuk om te constateren dat oud-JiPpers zich nu ook aanmelden als leiding. Moeilijk is het op dit moment niet om aan leiding te komen. Wie eenmaal een keertje mee is geweest, gaat graag op herhaling. Er gaat elf man groepsleiding mee en er zijn twee mensen die de hele week zorg dragen voor eten en drinken. De jongeren komen zeker niets te kort.” De deelnemers worden verdeeld in groepen van acht en die groepen krijgen twee mentoren. De mentoren zijn het eerste aanspreekpunt voor de jongeren als ze ergens mee zitten tijdens het kamp.

Een fantastische groep
De Stichting JiP organiseert twee kampen per jaar: een weekendkamp voor kinderen van 8 tot en met 12 jaar in mei en een weekkamp voor kinderen van 12 tot en met 16 jaar in augustus. Per kamp kunnen 35 kinderen mee. Koen: “We willen het graag kleinschalig houden. Omdat er een wachtlijst is voor het kamp in augustus, is de regel dat je niet twee jaar achter elkaar mee mag.
Is de groep van 12 tot en met 16 jaar niet een moeilijke groep om mee op vakantie te nemen? “Het is een fantastische groep. Je moet ze wel op de goede manier benaderen. Ik werk op een mbo-school en heb affiniteit met jongeren. Onze doelgroep heeft vaak al veel meegemaakt en ik heb respect voor hoe ze daarmee omgaan.”

Herkenning
Vanaf januari komt de leiding vier keer een vrijdagavond bij elkaar om het kamp voor te bereiden. Ieder kamp heeft een thema, bijvoorbeeld Ik hou van Holland, Beachtime en Glitter and Glamour. Ieder krijgt een dag toegewezen om te organiseren. Het programma wordt van half uur tot half uur gepland en de taken worden verdeeld: wie staat er bij de douches, wie heeft wanneer nachtdienst, wie heeft de leiding bij het corvee en dergelijke. Een vast punt voor iedere dag is de middag van 4 tot 6 uur. Dan is er geen programma en de deelnemers vullen die tijd zelf. Koen vertelt: “Tijdens die uren zie je dat de deelnemers elkaar veel vertellen en dat er snel een vertrouwensband ontstaat. Er is zoveel herkenning. Wat medeleerlingen op school niet begrijpen, wordt door de kampgenoten meteen verstaan. De jongeren praten ook veel met de leiding. Zij hebben een luisterend oor, troostende woorden, maar ze zijn geen hulpverleners.”
Ook de eigen kinderen van pleegouders kunnen deelnemen aan het kamp. Zij zijn altijd wel in de minderheid, ongeveer 4 van de 35, maar ook zij voelen zich thuis en vinden veel herkenning.

Gele kaart
De leiding komt op zaterdag al naar het kamp. Ze gaan dan de locatie inrichten en versieren naar het thema. Ze nemen met elkaar intensief de sociale indicatie van de deelnemers door, doen een teambuildingactiviteit, barbecueën gezellig met elkaar en komen zo in de juiste kampstemming.
Op zondag arriveren de deelnemers met hun pleegouders en tijdens een lunch met de pleegouders wordt het kamp geopend. Iedereen heeft twee weken van tevoren al een kampboekje ontvangen met daarin het thema, alle informatie en kampregels. Wie zich niet aan de kampregels houdt, krijgt een gele kaart en wie drie gele kaarten heeft, gaat naar huis.
Is dat weleens gebeurd? “Vroeger is het weleens gebeurd, maar de laatste jaren bedelen ze op vrijdagmorgen of we nou alsjeblieft die gele kaarten eens gaan uitdelen…”

Themaochtend
Op dinsdagmorgen is er altijd een themaochtend in het kader van pleegzorg. Dan komt er ook een afvaardiging van de WAT?!-krant meedoen met het programma en zij nemen er een verslag van op in hun krant. Elke avond om half 11 is er een kampvuur en chocolademelk. Om 11 uur gaan de jongeren naar bed. De leiding evalueert dan met elkaar de dag en neemt het programma voor de volgende dag door. Belangrijk aandachtspunt hierbij is hoe het met de jongeren gaat. Tijdens de nacht blijven twee man leiding altijd wakker.

Reünie
In oktober is er een reünie. Daar wordt de film van het kamp vertoond aan deelnemers en pleegouders en de kinderen krijgen allemaal een dvd met foto’s mee. Na het kamp hebben de deelnemers en de leiding vaak nog contact met elkaar via Facebook en msn. Sommigen willen elkaar ook graag nog eens zien, maar de afstand kan dan weleens een probleem zijn, want ze komen uit het hele land.

Weekendkamp
Het weekendkamp is eenvoudiger te organiseren, want het gaat om jongere kinderen en het is een veel korter kamp. Ook dat is altijd een kamp met een thema. Hiervoor staan twee voorbereidingsavonden gepland. De leiding komt op vrijdagmiddag en de kinderen komen om 18 uur. Ook voor dat kamp is een draaiboek gemaakt en gelden strakke regels. De sfeer van herkenning is hetzelfde en ook deze kinderen zijn heel enthousiast. De Stichting JiP is vast van plan om deze unieke kampen nog lang te blijven organiseren!

http://www.stichtingjip.nl

==========

 

De Stichting JiP streeft ernaar om leiding te selecteren die
• affiniteit heeft met de doelgroep,
• werkzaam is in de sector of daarvoor in opleiding is,
• een verklaring heeft omtrent het gedrag (verplicht),
• zich conformeert aan de richtlijnen en de doelstelling van de stichting,
• zich verplicht om het voortraject te volgen,
• de minimumleeftijd van 21 jaar heeft.

=========

 

“Hij dacht dat hij de enige op deze wereld was die in een moeilijke positie zat als pleegkind. Hij vond het rot voor de andere kinderen, maar hij was wel blij dat hij niet de enige was.”

“Wat hij ook als fijn heeft ervaren is het mentorgroepje. Rik vond het fijn dat het duidelijk was bij wie hij moest zijn als er iets zou zijn. De structuur die jullie hebben geboden was dusdanig goed dat Rik het kamp heeft aangekund en lekker kind heeft kunnen zijn.”

“Het gebeurt niet vaak dat het zo rustig is in mijn hoofd.”

“Ik ben zelf een eigen kind in een pleeggezin. De essentie van dit kamp is vooral jezelf zijn en je niet schamen voor wie je bent en waar je vandaan komt. Daarnaast is het gewoon superleuk en gezellig!”

 

 

 


Tags: , ,