Slingers

Chagrijnig zit ik achter het stuur. Ik wacht al tien minuten op Michael. Ik moet hem naar school brengen, maar hij was niet van plan om zijn bed uit te komen. Zijn humeur evenaart het mijne als hij uiteindelijk ook in de auto stapt. Zonder iets te zeggen gaat hij naast me zitten en ik start de auto. Stilzwijgend rijden we het stuk naar school. Een geladen sfeer, waarin we beiden heel bewust onze mond houden. Het is overduidelijk dat als een van ons iets zegt of zelfs maar een geluid maakt, de ander zijn of haar kans schoon ziet om fel en onverantwoord uit te vallen.

Een van mijn slechtste eigenschappen is, dat ik altijd het laatste woord moet hebben. Ik kan het dus niet laten en maak, als Michael uit de auto stapt de opmerking: “Oh ja Helma, nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag!” Ik doe de deur dicht en rijd weg. Zoals verwacht, krijg ik nog voor ik thuis ben een sms’je. Ietwat nieuwsgierig lees ik wat hij te zeggen heeft: “Hoe kan ik nou weten dat je jarig bent, als jij geen slingers ophangt, gefeliciteerd met je verjaardag.” Hij is dertien jaar oud en woont al bij ons sinds hij net twee was. Tja, hoe zou hij ook kunnen weten wanneer ik jarig ben?

 


Tags: ,