Sint en Suikerfeest

Sint en Suikerfeest
Achraf en Saïd gaan om het weekend naar Bert en Anna. Twee Marokkaanse jongens bij twee Hollandse pleegouders. Saïda, de moeder van Achraf en Saïd, moet na de dood van haar man alleen haar grote gezin draaiende zien te houden. Voor Saïda betekenen de bezoekjes even wat meer tijd voor de andere kinderen. Ze ziet nog andere voordelen: “Het is ook een manier om mijn kinderen te leren over Nederland. Ik kan hun dat niet zo goed bieden.”

De jongens leren schaatsen en hutspot eten. Sinterklaas blijkt een lastigere hobbel. De heren zien niet in waarom je bij een schoen zou gaan zingen. Tot Achraf door krijgt dat er daarna een cadeautje in die schoen komt. ‘De sint’ zegt hun dan misschien niks, maar ‘voor wat hoort wat’ wel. Ze willen meer van het feest weten, vooral hoeveel schoenen tegelijk je neer mag zetten.

In de loop van de tijd komen er kleine Marokkaanse accenten in het huis van Bert en Anna. Een schilderijtje, een theeservies en zelfs een gebedskleedje in de logeerkamer van de jongens. Over een paar maanden is de Ramadan. Achraf wil er voor het eerst aan deelnemen en Bert en Anna houden daar rekening mee. Zij verdiepen zich in de achtergronden van zijn geloof.

Aan het einde van de Ramadan is er een feest: het Suiker­feest. Saïda is vastbesloten de pleegouders daarvoor uit te nodigen. Zij ziet hen inmiddels als medeopvoeders van haar twee jongens en dat is een feestje waard.


Tags: ,