Feest zit in de kleine dingen

Een fuifnummer is ze zeker niet, maar Jeanet de Pee maakt graag een feestje van het dagelijkse leven. In haar gezin en in haar werk als communicatieadviseur bij pleegzorgorganisatie Kompaan en De Bocht in Tilburg.

In de gang staat een vuilniszak met rare uitsteeksels. Daar zit de surprise van de 9-jarige Sem in. Jeanet weet al dat haar pleegdochter die voor haar heeft gemaakt. “Sem heeft zich per ongeluk versproken. Ik heb ook zelf het gedicht moeten uitprinten, met mijn ogen dicht”, zegt ze lachend. Sinds anderhalf jaar woont Sem bij Jeanet, haar man Kees en hun 11-jarige zoon Hugo. “We kenden het meisje al van twee eerdere kortdurende plaatsingen. Nu is duidelijk dat ze niet meer terug kan naar haar moeder en bij ons blijft wonen.”

verdrietig
De eerste keer dat Sem bij Jeanet in huis kwam, was ze vijf jaar. Ze had de dag ervoor gehoord dat ze een tijdje niet meer bij haar moeder kon wonen en was heel verdrietig. “Een aangrijpend moment”, aldus Jeanet. “Toen Sem de tweede keer bij ons kwam, hadden we ons voorbereid op een mineurstemming. Ze had een nieuw broertje gekregen en daarom moest haar moeder worden ontlast. Tot onze verbazing kwam Sem fluitend binnen. Waarschijnlijk dacht ze: dit wordt weer een leuke logeerpartij.”

Op de dag dat Sem voor lange tijd in haar gezin kwam wonen, had Jeanet een dubbel gevoel. “Het was prettig dat ze weer bij ons kwam, maar het was ook verdrietig, omdat ze niet meer bij haar moeder kon zijn. Gelukkig zei Sem zelf dat ze het fijn vond om bij ons te wonen. Toch wringt zo’n dag. De kinderen hebben die middag samen een cake gebakken en ze hebben de plakjes mooi versierd. We hebben het niet ‘vieren’ genoemd, maar zo creëerden we wel een positief moment. Sindsdien doen we iets bijzonders op deze datum. Daar vraagt Sem ook zelf naar. Het is echt haar dag, zij mag kiezen. Ze hoeft dan geen rekening te houden met de wensen van Hugo. Ook hij heeft zijn eigen feestelijke momenten. Laatst ben ik een avondje met hem naar Najib Amhali geweest. Ik heb hem verteld dat ik dat graag samen met hem wilde doen. Sem koos op haar eigen dag voor het zwembad. Ze is een echte waterrat.”

Zwemdiploma
Vorig jaar haalde Sem vlak voor kerst haar zwemdiploma A. “Ze was een stuk ouder dan de andere kinderen op zwemles”, vertelt Jeanet. “Het afzwemmen was een feestelijke gebeurtenis en haar moeder kwam ook kijken. Dat soort afspraken met haar moeder is altijd ingewikkeld. Na het afzwemmen kwam Sem het zwembad uit en ze rende meteen naar haar moeder toe. Eerlijk gezegd vond ik dat best moeilijk. Ik was al die tijd met haar naar het zwembad geweest voor de lessen en ik had er veel energie in gestoken. Aan de andere kant zou het verschrikkelijk zijn geweest voor haar moeder als Sem meteen naar mij toe was gelopen.”

Jeanet heeft gemerkt dat feestjes haar pleegdochter behoorlijk uit evenwicht kunnen brengen. “Kenmerkend voor vieren is dat je iets anders doet dan anders. Sem heeft, net als veel andere pleegkinderen, veel behoefte aan structuur. Toen ze pas bij ons was, gingen we met opa en oma paaseieren zoeken in een openluchtmuseum in België. Ze raakte helemaal van de kook en was heel boos, omdat ze verloor met een spelletje. Ze kwam ook niet goed uit haar boosheid. Kees en ik dachten dat we een leuke activiteit voor de kinderen hadden georganiseerd, maar dit was veel te ingewikkeld voor Sem. Nu we langer voor haar zorgen, weten we dat ze boos kan reageren uit onmacht. We weten dat ze op bijzondere dagen makkelijk uit haar evenwicht raakt en doordat we dat weten, kunnen we er ook wat makkelijker mee omgaan.”

Ongebruikelijke situaties
“Kleine feestjes zijn voor Sem al groot genoeg”, zegt Jeanet. “Toen we de eerste keer haar verjaardag vierden, was ze zichzelf helemaal kwijt. Ze zat steeds te giechelen als er bezoek kwam. Het gebeurt wel vaker dat ze overdreven lacht bij ongebruikelijke situaties of dat ze zich afsluit of heel kinderlijk praat. Dan is ze te ver uit haar comfortzone.” Ze geeft nog een voorbeeld. “Toen Kees jarig was, gingen we uit eten in een restaurant. Sem was behoorlijk uit haar doen, ze zat in haar eigen wereldje en ging heel vaak naar de wc. De situatie was te onbekend voor haar. Waarschijnlijk voelt ze zich veiliger als we nog een keer naar hetzelfde restaurant gaan. Dan weet ze hoe het eruit ziet en wat er gaat gebeuren.”

Jeanet zoekt nog naar een manier om de moeder en de kleine broertjes van Sem bij haar  verjaardag te betrekken. “Daar wil ik een goede vorm aan geven, ook in overleg met de pleegouders van haar broertjes. We werken hard aan het contact met haar moeder. Een keer in de drie weken komt ze bij ons op bezoek. Toen Sem jarig was, ging ze met haar moeder en haar voogd naar MacDonald’s. Misschien komt er een moment dat we samen met haar moeder iets leuks kunnen doen.” Jeanet merkt dat feestvieren al wat gemakkelijker voor Sem wordt. “We doen nu veel dingen voor de tweede keer. Ze krijgt meer vertrouwen, omdat ze weet hoe wij dingen doen en wij ook duidelijk uitleggen wat we gaan doen.”

Speltherapie
“We vragen ook steeds vaker aan Sem hoe zij zelf feest wil vieren. Toen Kees aan haar vroeg wat ze graag met Nieuwjaar wilde doen, schrok ik wel even. Stel je voor dat ze zou zeggen: ‘Ik wil naar mama toe.’ Dat kan helemaal niet. Maar ze zei dat het voor haar niets uitmaakte. We vinden het belangrijk dat Sem weet wat ze fijn vindt en dat ze ook weet dat wij naar haar luisteren. Daarom zijn we bezig met speltherapie. Daar leert ze voelen wat goed voor haar is en wat ze graag wil. Dat lukt steeds beter, merk ik. Vorig jaar vond ze het vieren van Sinterklaas nog erg spannend en werd ze snel boos. Dit jaar gaf ze zelf aan dat ze Sinterklaas leuk spannend vindt.” Jeanet hoopt op veel feestelijke momenten voor haar gezin. “Dan bedoel ik niet in de vorm van grote feesten, maar door iets gezelligs te maken van alledaagse dingen.”


Tags: , ,