Een uniek inkijkje in pleeggezinnen

Hanneke Adelaar zorgt er al 10 jaar voor dat de pleeggezinnen die meewerken aan deze rubriek op een unieke wijze een gezicht krijgen. Zelf vindt ze het bijzonder dat ze elke keer weer een inkijkje mag hebben in die gezinnen. Nu is Hanneke degene waar de lezer naar mag kijken.

Wat is de samenstelling van je gezin?
“Ik ben kunstenaar en kunstdocent op een middelbare school. Mijn man Frans is kunsthistoricus en schrijft daarnaast een proefschrift. We hebben samen drie volwassen kinderen.”

Hoe kwam je ertoe om voor Mobiel te gaan tekenen?
“Ik was op een feest bij vrienden. Daar ontmoette ik een redactielid van Mobiel. Zij vertelde dat Mobiel op zoek was naar een tekenaar voor de rubriek Pleeg­portret. Omdat ik in die tijd veel portretten maakte, was ik daarin geïnteresseerd.”

Wat is jouw achtergrond?
“In de jaren ’70 heb ik mijn eerstegraads lerarenbevoegd­heid tekenen gehaald. In die tijd lag het accent van de opleiding meer op het kunstenaar zijn dan op het leraar worden. Het werken in het onderwijs is goed geweest, maar heeft ook het kunstenaarschap in de weg gezeten. Ik heb veel kinderen gezien in het onderwijs. Ze zitten op mijn netvlies. Dat ondersteunt me wel in het tekenen voor Mobiel.”

Hoe ga je te werk?
“Door de jaren heen is het gewicht verschoven van het onderwijs naar de kunst. Als kunstenaar ben ik begonnen met vrij werk. Daarna heb ik tien jaar veel portretten gemaakt, meestal in opdracht. Ik heb veel van die opdrachten geleerd. Het kader van de opdracht­gever was een beperking, maar ook een uitdaging. Datzelfde ervaar ik nu in het tekenen voor Mobiel. Ik lees het interview en bekijk de foto’s van de geïnterviewden. Ik probeer in beeld te brengen wat ik bij die mensen voel. Het zijn tekeningen om de werkelijkheid heen. Dat zie je soms letterlijk door het weglaten. Het is er, maar het is er niet. Als de tekening af is, blijft hij zeker nog een dag liggen, zodat ik er naar kan kijken. Soms wil ik de tekening nog bijschaven voordat ik hem inlever.”

Wat is belangrijk in jouw werk?
“Mijn vrije werk van nu is erg beïnvloed door de portretten, maar ook door deze uitspraak van een docent van de academie: “Wij leren jullie niet tekenen maar kijken.” Door het tekenen ga je als kijker zien. Ik ben ook ogen gaan tekenen. Kijken en zien vind ik belangrijk in het leven. Ogen zijn daar een symbool van en tekenen is een middel om het zien zichtbaar te maken. Ik ben kijkverslaafd. Ik denk in beelden, niet in woorden. Dat kunnen jullie zien op mijn website: www.hannekeadelaar.nl

“In de loop van de jaren ben ik steeds meer weg gaan laten om de kern over te houden: de betrokkenheid bij elkaar. Het verhaal wordt verteld door een gebaar, een oogopslag of een lach, de opstelling van de groep en de achtergrond.”

“Dit was 10 jaar geleden de eerste opdracht die ik kreeg van Mobiel. Meteen een pittige: een gezin met 13 kinderen, waarvan 9 pleegkinderen. Ik heb veel portretten getekend van uiteenlopende en boeiende gezinnen.”


Tags: ,