Power4Youth: grote stappen in kinderschoenen

Europees jongerenplatform
Je kunt er nog geen lid van worden en de website is eigenlijk nog in opbouw, maar Power4Youth werd toch al uitgenodigd om te komen praten met de Raad van Europa. De 1 miljoen Europese kinderen die niet opgroeien bij hun eigen ouders, hebben een stem gekregen in de vorm van een Europees jongerenplatform.

Voor Mobiel ga ik in gesprek met twee dames die aan de wieg stonden van Power4Youth: Marit en Madeleine. Door mijn ervaring met maatschappelijk werkers, voogden en het merendeel van de Mobiel-redactie, verwacht ik twee vrouwen van mijn moeders leeftijd, die klaarstaan met een grote pot thee, poezen en kinderfoto’s. Maar tot mijn verrassing ontmoet ik twee leeftijdsgenoten. Drie zielen, één gedachte, want: “Leuk dat ze de jongste van de redactie hebben gestuurd”, is hun reactie.

Beginnen vanuit een behoefte
De interesse van Marit en Madeleine in pleegzorg is persoonlijk: beiden groeiden op in een pleeggezin. Dat pleegkind-zijn niet ophoudt als je officieel volwassen bent, was voor Madeleine de reden om in 2010 een oproep in Mobiel te plaatsen: “Vanuit de behoefte in contact te komen met andere volwassen pleegkinderen.” Veel respons kwam er niet, maar een artikel over IFCO in diezelfde editie, zorgde voor een telefoontje van haar kant naar de internationale pleegzorgorganisatie. Die lichtte Madeleine in over de ontwikkeling van een Europees netwerk van volwassen pleegkinderen.

“Een paar dagen later zat ik in de trein naar Den Haag, voor het eerste Power4Youth weekend”, vertelt Madeleine. Daar ontmoette ze, naast 17 andere pleegkinderen van tien verschillende nationaliteiten, ook Marit, die door het schrijven van een artikel voor de WAT?!-krant al in 2008 in contact was gekomen met de Power4Youth initiatiefnemers. “Ik was nog nooit met zoveel pleegkinderen samen geweest. Iedereen begreep elkaar”, zegt Madeleine. Marit voegt daaraan toe: “Wij hadden aan een half woord genoeg.”

Van woorden naar daden
“Allereerst zijn wij met het netwerk begonnen om in contact te komen met leeftijdsgenoten die eenzelfde geschiedenis hebben”, benadrukt Madeleine. “Maar we zijn meer dan een groep”, vult Marit haar aan. “We willen ook daadwerkelijk iets doen.” Om dit te bewerkstelligen werden er tijdens het weekend in Den Haag vraagstellingen geformuleerd. Hoe ziet pleegzorg er in jouw land uit? Welk advies zou je willen geven aan kinderen die op dit moment in een pleeggezin wonen? “We willen van elkaar leren”, legt Madeleine uit. “Kennis uitwisselen en daar gebruik van maken voor het ondersteunen van projecten in eigen land.” Marit: “Het is als een snelweg waar jongeren uit diverse landen op en weer af kunnen rijden, in het bezit van nieuwe inspiratie en kennis. Een van onze kernwaarden is niet voor niets empowerment: iedereen moet het recht hebben met elkaar in contact te komen en expertise en ervaringen te delen.” Dat deze kennis waardevol is, werd ook opgemerkt door de Commissie Jeugd van de Raad van Europa, die Power4Youth uitnodigde voor een gesprek over pleegzorg en nazorg in Europa. Best indrukwekkend voor een organisatie die pas in 2011 een officiële stichting is geworden.

Kastje-muur, regen-drup
Power4Youth greep deze kans aan, niet in de minste plaats omdat het eerste seminar duidelijk maakte dat de huidige pleegzorg vaak tekortschiet. Madeleine: “Engeland en Ierland kwamen het slechtst uit de bus. Een Engels pleegkind vertelde bij het seminar zo vaak verplaatst te zijn dat hij uiteindelijk in 30 kindertehuizen en zeven pleeggezinnen heeft gewoond.” Dit was in schril contrast met de Noorse jongeren, die positief spraken over de kleinschalige aanpak in hun land en de communicatie tussen ouders, pleegouders, kinderen en hulpverleners die steeds plaatsvond door dezelfde persoon.” Verschillen bleken er niet alleen tussen landen, maar ook binnen landsgrenzen. “Je kunt zeggen dat je blij bent dat je in Nederland geboren bent, maar het is natuurlijk raar dat je als pleegkind bijvoorbeeld liever in Drenthe wilt wonen dan in Maastricht,” reageert Marit lachend. “Het kan zoveel beter”, gaat Madeleine verder. “Maatschappelijk werkers leren uit boekjes en lijden onder een te hoge werkdruk. Als je hulp wilt, word je van het kastje naar de muur gestuurd en áls er hulp geboden wordt, is deze veelal niet adequaat.” Naast de reguliere pleegzorg zou ook de nazorg moeten verbeteren, want vaak ontbreekt bij pleegkinderen een eigen sociaal netwerk, waardoor ze gemakkelijk kunnen terugvallen als ze officieel ‘volwassen’ zijn.

“Wij zijn om die reden, in samenwerking met de Alliantie Kind in Gezin en Stichting Kinderpostzegels, ook bezig met het vormen van een Nederlands netwerk voor pleegkinderen”, aldus Madeleine, die inmiddels zelf een eerste ontmoeting heeft gehad met Nederlandse jongeren.

Daarnaast ontwikkelt Power4Youth een ‘buddy-systeem’, waarbij een volwassen pleegkind optreedt als maatje van het jongere pleegkind. Marit: “Wij verwachten dat jongeren meer open staan voor een buddy, omdat budies uit eigen ervaring weten hoe het is om pleegkind te zijn en het leeftijdsverschil kleiner is.”

Pleegkinderen van 40
Het gebruiken van elkaars ervaringen om van te leren en het opdoen van inspiratie voor het vinden van oplossingen is precies het doel dat Power4Youth voor ogen heeft. Marit: “Weet je, organisaties willen de jongeren vaak wel bereiken, maar slagen er niet in. Voor ons is dit makkelijker, simpelweg omdat wij zelf jongeren zijn. Om dat zo te houden is de maximumleeftijd van deelname aan Power4Youth 30 jaar.” Hoe moet het dan als Marit en Madeleine geen jongeren meer zijn? “Dan bedenken we iets voor 30-plussers”, antwoordt Marit, “en dan voor 40-plussers”, voegt Madeleine lachend toe. Want actief blijven voor pleegzorg is wat ze allebei willen. “Het is echt nog onontdekt terrein, er valt nog zoveel te doen”, zegt Madeleine kritisch. Zij vervolgt enthousiast: “Ik wil wel een baan bij Power4Youth!” “Ik ook! Ik ga hier niet meer weg!”, reageert Marit resoluut.

Na twee uur hun bevlogen verhaal te hebben gehoord, sluit ik het interview af. Direct beginnen wij te praten over mijn eigen ervaringen als (volwassen) pleegkind en merk ik dat het waar is: aan een half woord heb ik genoeg bij deze ervaringsdeskundigen. Ik houd de website van Power4Youth in de gaten en zal de eerste zijn die mij aanmeldt als lid wanneer dat mogelijk wordt.

www.Power4Youth.net

 


Tags: ,